Lorenzo Quinn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lorenzo Quinn
Ilustracja
Lorenzo i Anthony Quinn (1988)
Data i miejsce urodzenia

7 maja 1966
Rzym, Włochy

Zawód, zajęcie

artysta rzeźbiarz
(od 1982),
aktor
(1988–2000)

Narodowość

Włochy

Małżeństwo

Giovanna Cicutto
(od 1988)

Strona internetowa

Lorenzo Quinn (ur. 7 maja 1966[1] w Rzymie) – włoski artysta rzeźbiarz, aktor[2], piąty syn amerykańskiego aktora pochodzenia meksykańsko-irlandzkiego Anthony’ego Quinna.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Rzymie jako najmłodszy z trzech synów Anthony’ego Quinna (1915-2001)[3][4], wybitnego aktora amerykańskiego pochodzenia meksykańsko-irlandzkiego, laureata Oscara[5], i projektantki kostiumów pochodzenia włoskiego Jolandy Addolori[6]. Wychowywał się wraz ze starszymi braćmi - Dannym (ur. 16 kwietnia 1964)[7] i Francesco (ur. 22 marca 1962, zm. 5 sierpnia 2011)[8][9].

Miał też przyrodnie rodzeństwo z innych związków ojca; braci - Christophera (ur. 27 października 1938. zm. 15 marca 1941)[10] i Duncana (ur. 4 sierpnia 1945) oraz siostry - Christinę (ur. 1 grudnia 1941), Catalinę (ur. 21 listopada 1942) i Valentinę (ur. 26 grudnia 1952). Jego rodzice rozwiedli się 19 sierpnia 1997, ojciec miał z kolejnych związków trzech synów: Seana (ur. 7 lutego 1973), Alexa A. (ur. 30 grudnia 1976) i Ryana (ur. 5 lipca 1996) oraz córkę Antonię (ur. 23 lipca 1993).

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Dorastał zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i we Włoszech. W Rzymie odkrył swoją miłość do sztuki, a w 1982 rozpoczął studia na wydziale malarstwa w American Academy of the Fine Arts w Nowym Jorku[11]. Następnie brał udział w warsztatach w Stanach Zjednoczonych i Europie.

W 1988 roku poślubił Giovannę, z którą ma dwóch synów - Christophera i Nicolása. Zamieszkali w Barcelonie, w Hiszpanii.

Wystąpił także w kilku filmach z udziałem swojego ojca, w tym Onassis – najbogatszy człowiek świata (Onassis: The Richest Man in the World, 1988) czy Stradivarius (Stradivari, 1989) jako młody Antonio Stradivari. W dramacie biograficznym Dalí (1991) obok angielskiej aktorki Sarah Douglas wcielił się w tytułową postać surrealistycznego artysty Salvadora Dalego, który stał się jego idolem[12].

W swojej pracy jako artysta rzeźbiarz inspirował się takimi artystami jak Michał Anioł, Pietro Bernini, Jean-Baptiste Carpeaux czy Auguste Rodin. W wieku 21 lat zdobył uznanie społeczności Nowego Jorku, kiedy wykonał rzeźbę dla Organizacji Narodów Zjednoczonych. Później został wybrany na szefa kampanii reklamowej Absolut. Wkrótce potem, w 1994 roku, otrzymał zlecenie z Watykanu, by stworzyć rzeźbę św. Antoniego. Rzeźba została pobłogosławiona przez papieża Jana Pawła II na placu Świętego Piotra, a następnie umieszczona w bazylice św. Antoniego w Padwie, upamiętniając ósme stulecie śmierci świętego.

5 marca 2002 roku Quinn wraz ze swoją grupą artystów z projektem 'Angels of the World' dostał się do finału konkursu zorganizowanego przez Lower Manhattan Development Corporation, gdzie jury wybrało projekt upamiętniający tych, co zginęli w zamachu na World Trade Center[13].

Jego rzeźby znalazły się w publicznych i prywatnych kolekcjach na całym świecie; w licznych instytucjach muzealnych, ratuszach i bankach, a także stały się własnością takich osobistości jak Jan Karol I Burbon, szejk Muhammad ibn Raszid Al Maktum, sir Bernie Ecclestone, sir Elton John, Lakshmi Mittal, Donald Trump czy Rudy Giuliani. Jego monumentalna rzeźba 'Encounters' (Spotkania) wystawiona została na Majorce w 2003 roku, a 'Aspire' w Dosze w Kataru podczas Igrzysk Azjatyckich 2006. Dwie z jego rzeźb - 'What Goes Around, Comes Around' i 'The Force of Nature' oddano i zainstalowano w czerwcu 2008 roku przez Galerie Belvedere w Marina Barrage w Singapurze, w stałej kolekcji Public Utilities Board of Singapore[14].

W 2011 w Park Lane w Londynie, a wcześniej w Abu Zabi i w Walencji, wystawił rzeźbę 'Vroom Vroom' złożoną z modelu Fiata 500 i czterometrowej dłoni wykonanej z aluminium. Rzeźba uosabiała więzi łączące rodziców i dzieci, a także poczucie wolności. Fiat 500 był pierwszym samochodem zakupionym przez Quinna. Dłoń została wykonana w oparciu o rękę syna artysty[15].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Rola Reżyser
1988 Onassis – najbogatszy człowiek świata (Onassis: The Richest Man in the World, TV) Alexander Onassis Waris Hussein
1989 Stradivarius (Stradivari) Antonio Stradivari (młody) Giacomo Battiato
1991 Dalí Salvador Dalí Antoni Ribas
1994 Alles Glück dieser Erde (serial TV) Renato Tucci
1998 Bomba de relojería Luca Squarcina Ramón Grau
1999 Tierra de cañones Eduard de Sicart Antoni Ribas
Droga do Santiago (Camino de Santiago, miniserial TV) Sebastián
2000 Oriundi młody Giuseppe Padovani Ricardo Bravo

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lorenzo Quinn (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2017-01-10].
  2. Lorenzo Quinn (wł.). MYmovies. [dostęp 2017-01-10].
  3. Anthony Quinn w bazie Notable Names Database (ang.)
  4. Anthony Quinn (1915-2001) (ang.). Find A Grave Memorial. [dostęp 2017-01-09].
  5. Eric Gutierrez (1995-08-06): The Revolutionary at 80: Anthony Quinn, who plays a Mexican in 'Clouds,' dreams of being accepted in his native land (ang.). Los Angeles Times. [dostęp 2017-01-10].
  6. Anthony Quinn: Sohn bricht mit 48 Jahren tot zusammen (niem.). Klatsch & Tratsch. [dostęp 2017-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-08)].
  7. Giuseppe Scarpa (2015-04-01): Il ristorante bio fallisce, indagato il figlio di Anthony Quinn (ang.). [dostęp 2017-01-10].
  8. Francesco Daniele Quinn (1963-2011) (ang.). Find A Grave Memorial. [dostęp 2017-01-09].
  9. Francesco Quinn w bazie Notable Names Database (ang.)
  10. Christopher Quinn (1938-1941) (ang.). Find A Grave Memorial. [dostęp 2017-01-10].
  11. Lorenzo Quinn (ang.). AvaxNews. [dostęp 2017-01-10].
  12. Dan Einav (2016-11-11): An Interview With Sculptor Lorenzo Quinn (ang.). The Culture Trip. [dostęp 2017-01-10].
  13. World Trade Center Site Memorial Competition (ang.). Wtcsitememorial.org. [dostęp 2017-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
  14. Lorenzo Quinn (ang.). Galerie Belvedere. [dostęp 2017-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-10)].
  15. When I said I needed a hand parking, I didn't exactly mean this... (ang.). Daily Mail. [dostęp 2017-01-10].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]