Loreta (Praga)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Loreta
Loreta. Widok z Loretánskégo náměstí
Loreta. Widok z Loretánskégo náměstí
Państwo  Czechy
Miejscowość Praga
Wyznanie
Kościół
Położenie na mapie Pragi
Mapa lokalizacyjna Pragi
Loreta
Loreta
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Loreta
Loreta
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Loreta
Loreta
Ziemia 50°05′22″N 14°23′31″E/50,089444 14,391944

Loreta – kompleks barokowych budynków sakralnych usytuowany na Hradczanach, w Pradze.

Praha, Hradčany, Pražská Loreta (Aw58)SDC11827.JPG
Dziedziniec Lorety. Widoczna fontanna z grupą rzeźb przedstawiających zmartwychwstanie Jezusa oraz domek loretański

Kamień węgielny pod budowę położono 3 czerwca 1626. Fundatorem była czeska baronowa Katarzyna z Lobkovic. Centralnym elementem kompleksu jest domek loretański projektu włoskiego architekta Giovanniego Orsi, konsekrowany 25 marca 1631. Początkowo zewnętrzne ściany były pokryte malowidłami. Dopiero w drugiej połowie XVII wieku ufundowane zostały przez hrabinę Elżbietę Apollonię Kolowrat, obecne do dziś rzeźbione panele[1].

Domek loretański jest usytuowany na wewnętrznym dziedzińcu otoczonym piętrowymi arkadami. W przebiegu arkad znajduje się skarbiec, kościół Narodzenia Pana oraz liczne kaplice[2].

Jednym z obiektów należących do skarbu Lorety jest XVII-wieczna, wykonana w Wiedniu monstrancja wysadzana 6222 diamentami. Nie jest już ona wykorzystywana podczas nabożeństw (ostatni raz użyto jej podczas mszy jesienią 1999 roku)[3].

Do atrakcji Lorety należy m.in. carillon, którego autorem jest Claude Fremy (wykonany w latach 1683–1691), podarowany przez kupca Eberharda von Glauchau. Pierwszy raz carillon zagrał w Pradze 15 sierpnia 1695[4].

Ze względu na obecność domku loretańskiego Loreta jest popularnym miejscem pielgrzymkowym.

Przypisy

  1. Santa casa (ang.). [dostęp 4 lutego 2010].
  2. The arcades with chapels (ang.). [dostęp 4 lutego 2010].
  3. Treasury (ang.). [dostęp 4 lutego 2010].
  4. Carillon (ang.). [dostęp 4 lutego 2010].

Bibliografia[edytuj]