Lori kukang

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lori kukang
Nycticebus coucang[1]
(Boddaert, 1785)
Lori kukang
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd Strepsirrhini
Rodzina lorisowate
Rodzaj Nycticebus
Gatunek lori kukang
Synonimy
  • Nycticebus brachycephalus Sody, 1949[2][3]
  • Nycticebus buku Robinson, 1917[2][3]
  • Nycticebus coucang coucang (Boddaert, 1785)[2]
  • Nycticebus hilleri Stone & Rehn, 1902[2][3]
  • Nycticebus insularis Robinson, 1917[2][3]
  • Nycticebus malaiana Anderson, 1881[2][3]
  • Nycticebus natunae Stone & Rehn, 1902[2][3]
  • Nycticebus sumatrensis Ludeking, 1867[2][3]
  • Nycticebus tardigradus (Raffles, 1821)[2][3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Lori kukang (Nycticebus coucang) – gatunek ssaka z rodziny lorisowatych występujący w średnio gęstych wiecznie zielonych lasach Indonezji (Sumatra, Batam i Galang w Riau Archipelago, Pulau Tebingtinggi, Bunguran na północy Wyspy Natuna), Malezji (na półwyspie i wyspie Pulau Tioman), południowego półwyspu Tajlandii (od przesmyku Kra na południe) i Singapuru[4].

Wygląd[edytuj]

Lori kukang cechuje się uwstecznionym, niemal nieobecnym ogonem oraz brunatnoszarym ubarwieniem z ciemną pręgą na grzbiecie, a także jasnymi łapami.Osiąga do 38 cm długości ciała, jego waga waha się między 599 a 685 g[5]. Cechą wyróżniającą gatunek z grupy jest sposób poruszania, czyli powolne „sunięcie” po pniu, z wykorzystaniem czterech kończyn, zazwyczaj z trzema jednocześnie dotykającymi podłoża. Siatkówka ich oczu zawiera dodatkową warstwę błony odblaskowej, która pozwala na „recykling”, czyli wykorzystanie możliwie wszystkich promieni świetlnych. Efekt ten daje wrażenie świecących oczu, widoczny nawet z kilkuset metrów[6].

Tryb życia[edytuj]

Prowadzi wyłącznie nocny tryb życia, wszystkożerca, zjada głównie owady. Jest nazywany lorim trującym, ponieważ wydziela toksyczne polipeptydy, którymi, po połączeniu ze śliną, pokrywa ciało swoje i swoich młodych, co działa odstraszająco na niektóre drapieżniki.

Rozmnażanie[edytuj]

Samica rodzi 1 młode po ciąży trwającej 190 dni. Małe dorasta w wieku 9 miesięcy.

Korelacja z ludźmi[edytuj]

Na terenach występowania jest uważany za zwierzę święte.

Przypisy

  1. Nycticebus coucang, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e f g h i j Nycticebus coucang. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b c d e f g h Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Nycticebus coucang coucang. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 10 lutego 2010]
  4. Nycticebus coucang (Greater Slow Loris, Slow Loris, Sunda Slow Loris), „www.iucnredlist.org”, www.iucnredlist.org [dostęp 2016-03-21].
  5. Primate Factsheets: Slow loris (Nycticebus) Taxonomy, Morphology, & Ecology, „pin.primate.wisc.edu”, pin.primate.wisc.edu [dostęp 2016-03-21].
  6. FrankF. Wiens FrankF., Behavior and Ecology of Wild Slow Lorises (Nycticebus coucang ): Social Organization, Infant Care System, and Diet., 2002, s. 78-79.

Bibliografia[edytuj]

  1. Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.
  2. Ballenger, L.: Nycticebus coucang (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 2001. [dostęp 26 grudnia 2008].
  3. Nycticebus coucang. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 26 grudnia 2008]