Lorica segmentata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lorica segmentata – pancerz złożony z żelaznych pasów kutego metalu. Najstarsze znaleziska zbroi tego typu są datowane na 9 r. p.n.e.. Pozostała w użyciu do około połowy III wieku n.e. Pancerz osłaniał klatkę piersiową, plecy, ramiona. Wewnątrz znajdowały się skórzane rzemienie, niektóre części zostały przynitowane inne połączone zawiasami, zapięciami sztyftowymi, sprzączkami i haczykami. Pod zbroję zakładano tunikę. Uzupełnieniem pancerza był długi pas zwany cingulum militae, owijany wielokrotnie wokół tułowia, wzmacniając go.