Lorraine (1916)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lorraine
Bliźniak „Lorraine” – „Bretagne”
Bliźniak „Lorraine” – „Bretagne”
Klasa pancernik
Typ Bretagne
Historia
Stocznia Ateliers et Chantiers de Saint-Nazaire Penhoët
Położenie stępki 1 sierpnia 1912
Wodowanie 30 września 1913
 Marine nationale
Wejście do służby 10 marca 1916
Wycofanie ze służby 17 lutego 1953
Los okrętu złomowany 1954
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 23 230 t
Długość 166 m
Szerokość 26,9 m
Zanurzenie 9,8 m
Napęd
4 turbiny parowe Parsonsa (29 000 KM)
Prędkość 20 węzłów
Zasięg 4700 Mm przy prędkości 10 w.
Uzbrojenie
10 x 340 mm (5 x II), 22 x 138 mm (22 x I), 7 x 47 mm (7 x I)
Wyrzutnie torpedowe 4 x 450 mm
Załoga 1124

Lorraine – francuski pancernik typu Bretagne należący do Marine nationale.

Okręt wodowany był w 1913 roku i do służby wszedł trzy lata później, był modernizowany w latach 1921, 1930 i 1934-1936[1].

Podczas pierwszej modernizacji przede wszystkim zwiększono donośność artylerii głównej przez zwiększenie kąta podniesienia dział do 23°[2]. Podczas drugiej modernizacji zmieniono opalanie kotłów z mieszanego (węgiel i paliwo ciekłe) na paliwo ciekłe, a ponadto ulepszono przyrządy kierowania ogniem, zdjęto 4 działa 138,6 mm i zamontowano tyle samo dział przeciwlotniczych 75 mm[3]. Podczas ostatniej najszerszej modernizacji m.in. zastąpiono 24 stare kotły przez 6 nowych, bardziej wydajnych, przez co moc wzrosła z 29 000 do 43 000 KM. Wymieniono lufy armat artylerii głównej na nowe, zdjęto dalsze 4 działa 138,6 mm oraz wszystkie 4 podwodne wyrzutnie torpedowe. Na „Lorraine” jako jedynym okręcie tego typu zastąpiono wieżę artylerii głównej na śródokręciu przez hangar na 4 wodnosamoloty, z zainstalowaną na nim obrotową katapultą, zmniejszając przez to liczbę dział 340 mm do 8[3]. 8 dział przeciwlotniczych 75 mm zamieniono na 8 dział 100 mm w podwójnych stanowiskach i 4 działka 37 mm (później ich ilość zwiększono do 8)[3]. W styczniu 1940 roku jednak działa 100 mm ponownie zamieniono na 8 pojedynczych 75 mm (było to spowodowane koniecznością dozbrojenia w te działa nowoczesnego pancernika „Richelieu”)[4]. Podczas remontu w latach 1943-1944 zdjęto przestarzałe wyposażenie lotnicze, a lekkie uzbrojenie przeciwlotnicze tworzyło odtąd 14 pojedynczych armat 40 mm Bofors i 25 pojedynczych działek 20 mm Oerlikon[3].

Po wybuchu II wojny światowej między 13 listopada a 1 grudnia 1939 roku na pokładzie „Lorraine” wywieziono do Halifaksu część francuskich rezerw złota (ok. 1500 skrzyń)[3]. Po kapitulacji „Lorraine” przebywał w brytyjskiej bazie w Aleksandrii w Egipcie. W ramach operacji Catapult, w drodze porozumienia pomiędzy stronami brytyjską i francuską okręt został rozbrojony i stacjonował w Aleksandrii pod francuskim dowództwem.

30 maja 1943 roku „Lorraine” wraz z innymi siłami francuskimi w Afryce Północnej przeszedł na stronę aliantów, po czym, po remoncie, w latach 1944-1945 działał u wybrzeży Francji na Morzu Śródziemnym w składzie sił Wolnej Francji[1]. Po wojnie używany był jako okręt szkolny do 1953 roku, po czym 17 lutego 1953 roku wycofany ze służby i przeznaczony na hulk. Został złomowany w styczniu 1954 roku[5].

Przypisy

  1. a b W.W. Iwanow: Korabli...
  2. Roger Chesneau: Conway's All the World's Fighting Ships 1922-1946, Londyn 1992, ISBN 0-85177-146-7, s. 257.
  3. a b c d e W.W. Iwanow: Korabli Wtoroj Mirowoj wojny: WMS Francji (Корабли Второй Мировой войны: ВМС Франции), "Morskaja Kollekcja" nr 11/2004.
  4. Andrzej Jaskuła: Algérie – jeden z najlepszych „krążowników waszyngtońskich” w: Morza, statki i okręty nr 1/1996, s. 37.
  5. Robert Gardiner (red.): Conway's All the World's Fighting Ships: 1906-1921, US Naval Institute Press, Annapolis, 1985, ISBN 0-87021-907-3

Bibliografia[edytuj]

  • W.W. Iwanow: Korabli Wtoroj Mirowoj wojny: WMS Francji (Корабли Второй Мировой войны: ВМС Франции), Morskaja Kollekcja 11/2004.