Losertówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Losertówka – nieistniejący schron turystyczny zlokalizowany na szczycie Babiej Góry.

Historia[edytuj]

Pierwszy schron powstał w rejonie szczytowym Babiej Góry w 1806, ale uległ szybkiemu zniszczeniu. Zastąpiła go Losertówka (północno-wschodnie spłaszczenie szczytu) oddana do użytku i poświęcona 26 sierpnia 1852 z inicjatywy i funduszy hrabiego Filipa Saint Genois. Stała na wysokości około 1724 m n.p.m. W 1854 zniszczeniu uległ dach budowli, ale sklepienie było jeszcze całe. 23 lipca 1855 potężna burza zawaliła południowo-wschodnie naroże sklepienia. Do początku XX wieku przetrwały fragmenty ścian, których resztki stały jeszcze po 1920. W latach 30. XX wieku pamięć o obiekcie zanikła zupełnie. Pamięci historycznej przywrócił ją dopiero Juliusz Zborowski w 1936, ale jej lokalizację ustalono dopiero w 1977. Okoliczności i datę powstania zbadano w 1978[1].

Obecnie widoczne są jeszcze ślady fundamentów schronu[1].

Architektura[edytuj]

Obiekt wzniesiono z lokalnego piaskowca na planie kwadratu (około 4 x 4 metry). Sklepienie było krzyżowe. W każdej ścianie istniało okno (łącznie trzy) i drzwi od frontu. Przy powierzchni 8m² schron mógł pomieścić do dwudziestu osób. Miejscowi górale nazywali go kaplicą, gdyż architektonicznie czerpał z typowych kapliczek babiogóskich[1].

Nazwa[edytuj]

Józef Łepkowski genezę nazwy tłumaczył w 1853 uczczeniem przez fundatora postaci Józefa Losertha, starosty wadowickiego, aktywnie zwalczającego uczestników rzezi galicyjskiej (starostowie z Tarnowa i Bochni raczej sprzyjali rabantom)[1].

Przypisy

  1. a b c d Praca zbiorowa, Mała Encyklopedia Babiogórska, wyd. Rewasz, Pruszków, 1992, s.47-48, ISBN 83-85557-04-0