Lotar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy króla zachodniofrankijskiego. Zobacz też: Lotar – imię męskie i Lotar I.
Lotar
XII-wieczne popiersie Lotara, muzeum w Reims
Król Franków Zachodnich
Okres panowania od 954
do 986
Poprzednik Ludwik IV Zamorski
Następca Ludwik V Gnuśny
Dane biograficzne
Dynastia Karolingowie
Urodziny 941
Śmierć 2 marca 986
Ojciec Ludwik IV Zamorski
Matka Gerberga Saska
Żona Emma
Dzieci Ludwik V Gnuśny
Arnulf
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Lotar określany jako Lotar III, lub Lotar IV (ur. w 941[1], zm. 2 marca 986[1]) – król zachodniofrankijski w latach 954-986, syn Ludwika IV Zamorskiego, z dynastii Karolingów francuskich.

Za panowania Lotara ustały groźne najazdy Węgrów na zachodnie i południowe prowincje królestwa zachodniofrankijskiego. Główną tego przyczyną była wielka klęska jaką ponieśli Węgrzy w 955 roku w bitwie na Lechowym Polu z rąk cesarza niemieckiego Ottona I. Węgrzy zrezygnowali wówczas ze swych wypraw łupieżczych, przeszli na osiadły tryb życia i przyjęli wiarę chrześcijańską.

Południowej Francji przestali zagrażać Saraceni po klęskach, jakie zadał im w 973 roku książę Awinionu, Wilhelm.

W 966 roku poślubił Emmę, córkę Lotara, króla Italii, z którą miał synów Ludwika i Arnulfa[1].

Po Lotarze królem zachodniofrankijskim został jego syn Ludwik V Gnuśny

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 E. Brandenburg, Die Nachkommen Karls des Großen, Leipzig 1935, s. 10.