Lothal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Położenie Lothal w dolinie Indusu
Lothal

Lothal – starożytna osada protomiejska na terenie należąca do cywilizacji doliny Indusu. Położone nad dopływem rzeki Sabarmati, na terenie dzisiejszych Indii. Została odkryta w 1954 roku, powstanie datowane na XXV wiek p.n.e.[1] Lothal jest uważane za główny port cywilizacji doliny Indusu.

Obszar miasta o wymiarach 355 na 210 metrów otoczony był murem z cegieł mułowych, który podobnie jak w innych miastach cywilizacji doliny Indusu miał za zadanie chronić miasto przed powodziami. W południowo-wschodniej części miasta odkryto dużą platformę ceglaną na której znajdowały się mniejsze platformy z otworami wentylacyjnymi - prawdopodobnie spichlerze. Odsłonięto także wiele sklepów, warsztatów i domów mieszkalnych z węzłami sanitarnymi. Najciekawszym jednak obiektem jest wielki, ceglany basen o wymiarach 218 na 36 metrów. Położony był na wschód od miasta, przy platformie pełniącej role spichlerza. Pomiędzy basenem a spichlerzem znajdował się rodzaj śluzy, dzięki czemu obiekt uznawany jest za najstarszą na świecie konstrukcję hydrauliczną. Najprawdopodobniej basen stanowił dok wyładunkowy dla statków handlowych.

Lothal zostało opuszczone po upadku cywilizacji Indusu[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa pod redakcją naukową Joachima Śliwy: Wielka Historia Świata Stary i Nowy Świat od rewolucji neolitycznej do podbojów Aleksandra Wielkiego. T. 2. Oficyna Wydawnicza FOGRA, 2005. ISBN 83-85719-83-0.Sprawdź autora:1.
  • Krzysztof Kubiak. Indusi na morzach. „Polityka pomocnik historyczny - Dzieje Indii”. 3, 2017. Warszawa: Polityka sp. z o.o. s.k.a.. ISSN 2391-7717. 

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]