Lothar Bolz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lothar Bolz
Lothar Bolz (z prawej) w Genewie w 1959
rób Lothara Bolza na cmentarzu w Berlinie

Lothar Bolz (ur. 3 września 1903 w Gliwicach, zm. 29 grudnia 1986 w Berlinie) – niemiecki działacz komunistyczny, przewodniczący Narodowo-Demokratycznej Partii Niemiec (1948–1972), minister spraw zagranicznych NRD (1953–1965).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował prawo oraz historię literatury i sztuki na Uniwersytetach w Monachium, Kilonii i Wrocławiu, po czym pracował jako referent sądowy, asesor i adwokat we Wrocławiu. W 1933 został wykluczony z Wrocławskiej Izby Adwokackiej za członkostwo w KPD (od 1929) i wyemigrował przez Gdańsk i Pragę do Związku Radzieckiego. W Kraju Rad pracował jako dziennikarz oraz wykładowca Instytutu Marksa, Engelsa i Lenina w Moskwie. W czasie wojny sowiecko-niemieckiej zatrudniony jako lektor i propagandysta w tzw. reedukacyjnych szkołach antyfaszystowskich (Antifa-Schulen) dla jeńców wojennych. Pisywał do gazety "Freies Deutschland" wydawanej przez Narodowy Komitet Wolnych Niemiec (Nationalkomitee Freies Deutschland, NKFD).

Po powrocie z ZSRR w 1947 delegowany do tworzenia Narodowo-Demokratycznej Partii Niemiec, której został pierwszym przewodniczącym (do 1972). Od 1950 zasiadał w Prezydium Frontu Narodowego i Izbie Ludowej NRD. Od 1949 pełnił obowiązki ministra odbudowy w rządzie Otto Grotewohla, a w latach 1950–1957 był wicepremierem. W 1953 objął obowiązki ministra spraw zagranicznych na miejsce aresztowanego członka CDU Georga Dertingera (do 1965).

Po odejściu z pracy rządowej stanął w 1968 na czele Towarzystwa Przyjaźni Sowiecko-Niemieckiej (Gesellschaft für Deutsch-Sowjetische Freundschaft).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Publikacje (wtbór)[edytuj | edytuj kod]

  • Es geht um Deutschland (przemówienia i referaty), Berlin 1955
  • Für die Macht des Friedens, (przemówienia i referaty), Berlin 1959
  • Von deutschem Bauen Berlin 1951

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]