Lothar de Maizière
| Data i miejsce urodzenia |
2 marca 1940 |
|---|---|
| Premier NRD | |
| Okres |
od 12 kwietnia 1990 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Odznaczenia | |
Lothar de Maizière (ur. 2 marca 1940 w Nordhausen[1]) – niemiecki polityk i prawnik, ostatni premier Niemieckiej Republiki Demokratycznej (1990). Po zjednoczeniu Niemiec minister w rządzie federalnym (1990) i deputowany (1990–1991). Odszedł z polityki po ujawnieniu jego współpracy ze Stasi.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1956 wstąpił do działającej w NRD koncesjonowanej CDU. Dwa lata później zdał egzamin maturalny, po czym kształcił się w szkole muzycznej Hochschule für Musik „Hanns Eisler” w Berlinie. W latach 1962–1975 pracował jako muzyk orkiestrowy. Od 1969 studiował jednocześnie prawo na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie. W 1976 rozpoczął pracę jako adwokat we wschodnim Berlinie. Od 1987 był wiceprzewodniczącym kolegium adwokatów w Berlinie. W drugiej połowie lat 80. pełnił funkcję wiceprezesa Synodu Związku Kościołów Ewangelickich w NRD[1].
W okresie przemian politycznych w listopadzie 1989 został wybrany na przewodniczącego CDU. W tym samym miesiącu wszedł w skład rządu Hansa Modrowa z SED jako wicepremier oraz minister do spraw kościelnych[2]. W marcu 1990 w pierwszych i jedynych wolnych wyborach w NRD został wybrany do Izby Ludowej. W kwietniu tegoż roku objął stanowisko premiera NRD, które zajmował do końca istnienia tego państwa[1] (tj. do października 1990). Od sierpnia do października 1990 kierował również ministerstwem spraw zagranicznych[3].
Po zjednoczeniu Niemiec w październiku 1990 został dokooptowany do trzeciego rządu Helmuta Kohla jako minister do zadań specjalnych. Objął także mandat deputowanego do Bundestagu, który utrzymał w wyborach z grudnia tegoż roku. Został wiceprzewodniczącym Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej, w listopadzie 1990 stanął na czele struktur CDU w Brandenburgii[1].
W grudniu 1990 ujawniono, że był tajnym współpracownikiem komunistycznej bezpieki (Stasi) pod pseudonimem „Czerni”[4][5]. W tym samym miesiącu Lothar de Maizière odszedł z rządu. W 1992 ujawniono informacje potwierdzające jego długoletnie związki ze Stasi[6].
W 1991 powrócił do praktyki adwokackiej w Berlinie[1].
Jest kuzynem polityka Thomasa de Maizière[7].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Order Przyjaźni (Rosja, 2010)[8]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Lothar de Maizière. kas.de. [dostęp 2018-02-26]. (niem.).
- ↑ Maizière, Lothar de. helmut-kohl-kas.de. [dostęp 2018-02-26]. (niem.).
- ↑ Rulers: German Democratic Republic: Ministries, political parties, etc.. rulers.org. [dostęp 2025-12-13]. (ang.).
- ↑ De Maiziere Accused of Ties to East's Secret Police. nytimes.com, 9 grudnia 1990. [dostęp 2018-02-26]. (ang.).
- ↑ „Ehrlich, treu, zuverlässig”. spiegel.de, 10 grudnia 1990. [dostęp 2018-02-26]. (niem.).
- ↑ Neues von „Czerni”. zeit.de, 24 stycznia 1992. [dostęp 2018-02-26]. (niem.).
- ↑ Die Familie de Maizière, eine deutsche Dynastie. welt.de, 6 marca 2011. [dostęp 2018-02-26]. (niem.).
- ↑ Указ Президента Российской Федерации от 24.02.2010 г. № 241 О награждении орденом Дружбы де Мезьера Л.. kremlin.ru, 24 lutego 2010. [dostęp 2026-02-04]. (ros.).