Lothar de Maizière

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lothar de Maizière
Lothar de Maizière 2011.jpg
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1940
Nordhausen
Premier NRD
Okres od 12 kwietnia 1990
do 2 października 1990
Przynależność polityczna CDU
Poprzednik Hans Modrow
Signature2 Zwei plus Vier Vertrag.JPG

Lothar de Maizière (ur. 2 marca 1940 w Nordhausen[1]) – niemiecki polityk i prawnik, ostatni premier Niemieckiej Republiki Demokratycznej (1990). Po zjednoczeniu Niemiec minister w rządzie federalnym (1990) i deputowany (1990–1991). Odszedł z polityki po ujawnieniu jego współpracy ze Stasi.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1956 wstąpił do działającej w NRD koncesjonowanej CDU. Dwa lata później zdał egzamin maturalny, po czym kształcił się w szkole muzycznej Hochschule für Musik „Hanns Eisler” w Berlinie. W latach 1962–1975 pracował jako muzyk orkiestrowy. Od 1969 studiował jednocześnie prawo na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie. W 1976 rozpoczął pracę jako adwokat we wschodnim Berlinie. Od 1987 był wiceprzewodniczącym kolegium adwokatów w Berlinie. W drugiej połowie lat 80. pełnił funkcję wiceprezesa Synodu Związku Kościołów Ewangelickich w NRD[1].

W okresie przemian politycznych w listopadzie 1989 został wybrany na przewodniczącego CDU. W tym samym miesiącu wszedł w skład rządu Hansa Modrowa z SED jako wicepremier oraz minister do spraw kościelnych[2]. W marcu 1990 w pierwszych i jedynym wolnych wyborach w NRD został wybrany do Volkskammery. W kwietniu tegoż roku objął stanowisko premiera NRD, które zajmował do końca istnienia tego państwa[1]. Zastępcą rzecznika prasowego jego rządu była wówczas późniejsza kanclerz Niemiec Angela Merkel.

Po zjednoczeniu Niemiec w październiku 1990 został dokooptowany do trzeciego rządu Helmuta Kohla jako minister do zadań specjalnych. Objął także mandat deputowanego do Bundestagu, który utrzymał w wyborach z grudnia tegoż roku. Został wiceprzewodniczącym Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej, w listopadzie 1990 stanął na czele struktur CDU w Brandenburgii[1].

W grudniu 1990 ujawniono, że był tajnym współpracownikiem komunistycznej bezpieki (Stasi) pod pseudonimem „Czerni”[3][4]. W tym samym miesiącu Lothar de Maizière odszedł z rządu. W 1992 ujawniono informacje potwierdzające jego długoletnie związki ze Stasi[5].

W 1991 powrócił do praktyki adwokackiej w Berlinie[1].

Jest kuzynem polityka Thomasa de Maizière[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Lothar de Maizière (niem.). kas.de. [dostęp 2018-02-26].
  2. Maizière, Lothar de (niem.). helmut-kohl.de. [dostęp 2018-02-26].
  3. De Maiziere Accused of Ties to East's Secret Police (ang.). nytimes.com, 9 grudnia 1990. [dostęp 2018-02-26].
  4. „Ehrlich, treu, zuverlässig” (niem.). spiegel.de, 10 grudnia 1990. [dostęp 2018-02-26].
  5. Neues von „Czerni” (niem.). zeit.de, 24 stycznia 1992. [dostęp 2018-02-26].
  6. Die Familie de Maizière, eine deutsche Dynastie (niem.). welt.de, 6 marca 2011. [dostęp 2018-02-26].