Lotopałanka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lotopałanka
Petaurus[1]
Shaw, 1791[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – lotopałanka hebanowa (P. gracilis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada ssaki niższe
Rząd dwuprzodozębowce
Podrząd workolotokształtne
Nadrodzina pałankowce
Rodzina lotopałankowate
Rodzaj lotopałanka
Typ nomenklatoryczny

Petaurus australis Shaw, 1791

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Lotopałanka[7] (Petaurus) – rodzaj ssaka z rodziny lotopałankowatych (Petauridae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Nowej Gwinei i w Australii[8].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 14–31 cm, długość ogona 14–47 cm; masa ciała 60–725 g[8].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Petaurus: gr. πεταυρον petauron „trampolina, skakać”, od πεταυριστης petauristēs „akrobata, balansista”[9][10].
  • Ptilotus: gr. πτιλωτος ptilōtos „skrzydlaty”[11][12]. Gatunek typowy: Petaurus australis Shaw, 1791.
  • Belideus: gr. βελος belos, βελεος beleos „strzała, oszczep”[13][14]. Gatunek typowy: Didelphys sciurea Shaw, 1794 (= Sciurus (Petaurus) norfolcensis Kerr, 1792).
  • Xenochirus: gr. ξενος xenos „dziwny, niezwykły”; χειρ kheir, χειρος kheiros „dłoń”[15]. Gatunek typowy: Didelphys sciurea Shaw, 1794 (= Sciurus (Petaurus) norfolcensis Kerr, 1792).
  • Petaurella: zdrobnienie nazwy rodzaju Petaurus Shaw, 1791[16]. Gatunek typowy: Petaurus (Belideus) breviceps Waterhouse, 1838.
  • Petaurula: zdrobnienie nazwy rodzaju Petaurus Shaw, 1791[16]. Gatunek typowy: Petaurus breviceps papuanus Thomas, 1888.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[8][7][17]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Petaurus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. G. Shaw: The naturalist’s miscellany, or Coloured figures of natural objects. Cz. 2. London: Nodder & Co., 1790, s. ryc. 60. (ang.)
  3. J.G. Fischer von Waldheim: Zoognosia tabulis synopticis illustrata, in usum praelectionum Academiae imperialis medico-chirugicae mosquensis edita. Cz. 3. Mosquae: Nicolai S. Vsevolozsky, 1814, s. 512. (łac.)
  4. G.R. Waterhouse. On the Dentition of the Flying Opossums. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 6, s. 149, 1839 (ang.). 
  5. C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Breslau: A. Schulz, 1841, s. 85. (niem.)
  6. a b P. Matschie. Die Verbreitung der Beuteltiere auf NeuGuinea mit einigen Bemerkungen über ihre Einteilung in Untergattungen. „Mitteilungen aus dem Zoologischen Museum in Berlin”. 8, s. 261, 1915–1917 (niem.). 
  7. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 13–14. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  8. a b c S. Jackson: Family Petauridae (Striped Possums, Leadbeater’s Possum and Lesser Gliders). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 5: Monotremes and Marsupials. Barcelona: Lynx Edicions, 2015, s. 561–565. ISBN 978-84-96553-99-6. (ang.)
  9. Palmer 1904 ↓, s. 526.
  10. Jaeger 1944 ↓, s. 168.
  11. Palmer 1904 ↓, s. 597.
  12. Jaeger 1944 ↓, s. 188.
  13. Palmer 1904 ↓, s. 135.
  14. Jaeger 1944 ↓, s. 30.
  15. Palmer 1904 ↓, s. 710.
  16. a b J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-10-09]. (ang.)
  17. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Petaurus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2017-03-24]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]