Louis-Nicolas Clérambault

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Louis-Nicolas Clerambault
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 grudnia 1676
Paryż
Pochodzenie francuskie
Data i miejsce śmierci 26 października 1749
Paryż
Instrumenty organy
Gatunki muzyka poważna, muzyka barokowa
Zawód kompozytor, organista
Clérambault-Basse et Dessus

Louis-Nicolas Clérambault (ur. 19 grudnia 1676 w Paryżu, zm. 26 października 1749 tamże) – francuski kompozytor i organista.

Życiorys[edytuj]

Wcześnie przejawiał uzdolnienia muzyczne. kompozycję i śpiew studiował u Jean-Baptiste’a Moreau (1656–1733), a grę na organach u André Raisona, po którym przejął stanowisko organisty w klasztorze św. Jakuba w Paryżu.

Na polecenie Ludwika XIV kierował życiem muzycznym dworu Markizy de Maintenon. W jej szkole dla ubogich dobrze urodzonych panien w Saint-Cyr uczył śpiewu i grał na organach oraz na potrzeby szkoły pisał muzykę do sztuk scenicznych.

Od 1707 działał jako organista w różnych paryskich kościołach, m.in. w kościele św. Sulpicjusza.

Biografię Louis-Nicolasa Clérambaulta napisał Romain Rolland, który bardzo wysoko cenił go jako kompozytora[a].

Rodzina[edytuj]

Clérambault byli wielopokoleniową rodziną znanych i szanowanych muzyków.

Ojciec Louis-Nicolasa – kompozytor i skrzypek Dominique Clérambault (1644–1704) – należał do tej linii rodziny, która służyła francuskim królom od XV w. W latach 1670–1682 był zatrudniony na dworze Ludwika XIV jako jeden z 24 violons du roi. Jego osiągnięcia prawdopodobnie wykraczały poza rolę królewskiego skrzypka, jako że w dokumencie z 1676 został opisany jako maître joueur d'instruments à Paris[1].

Louis-Nicolas Clérambault miał z małżeństwa z Marie-Marguerite Grulé siedmioro dzieci, z czego tylko troje przeżyło okres dziecięcy. Dwóch jego synów również zostało muzykami. César François Nicolas Clérambault, zwany Le Fils (1705–1760), był kompozytorem i organistą. Przejął funkcje ojca w kościele St Sulpice i w szkole St Cyr, prawdopodobnie również w klasztorze św. Jakuba. Po jego śmierci stanowiska te otrzymał młodszy brat – Evrard Dominique Clérambault (1710–1790)[2][1].

Uwagi

  1. Książka dostępna w wikiżródłach

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Encyklopedia muzyczna PWM. Elżbieta Dziębowska (red.). Wyd. I. T. 2: CD część biograficzna. Kraków: PWM, 1984, s. 220. ISBN 83-224-0223-6. (pol.)
  • The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. C. Oxford University Press, 2004. ISBN 9780195170672. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj]