Louis Scutenaire

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Louis Scutenaire, (Ollignies, 29 czerwca 1905 - Bruksela, 15 sierpnia 1987), pisarz i poeta belgijski, tworzący w języku francuskim, jeden z czołowych przedstawicieli surrealizmu belgijskiego.

Scutenaire, 1985

Życie[edytuj | edytuj kod]

Louis Scutenaire (Jean Emile Louis Scutenaire [wym. skutener]) urodził się w Belgii, w prowincji Hainaut, w miejscowości Ollignies, niedaleko od Lessines, dnia 29 czerwca 1905 r. Od 1916 roku pisał wiersze. W 1918 rozku rozpoczął naukę, lecz był usuwany z kolejnych placówek oświatowych. W 1919 roku zapadł poważnie na zdrowiu i przechodził długą rekonwalescencję. W 1924 r. podjął studia na Wydziale Prawa.

W 1926 r. spotkał Paula Nougé [wym. nuże], któremu przesłał swe wiersze. Następnie poznał Camille'a Goemansa, René Magritte'a, E.L.T. Messensa oraz rozpoczął wpsółpracę artystyczną z surrealistami belgijskimi. W 1928 r. poznaje Irenę Hamoir, którą poślubia w 1930 r. Studia prawnicze ukończył z tytułem doktora. Interesował się żywo wieloma zagadneniami z dziedziny prawa, jednak nie przestawał zajmować się literaturą i sztuką. Wraz z żoną Ireną udawał się często w podróż do Paryża, gdzie spotykał się i dyskutował z surrealistami i artystami powiązanimi z ich środowiskiem (byli to André Breton - papież surrealistów, René Char, Benjamin Péret, Marcel Duchamp, Picasso, Miro. w 1937 r. spędził całe lato u René Chara, w Céreste (Prowansja). W maju 1940 r. małżeństwo Scutenaire'ów wyjechało do Francji, najpierw do Paryża, później do Bordeaux. Do Brukseli powrócili po sześciu miesiącach. W czasie pobytu we Francji spotkali się z wieloma osbobistościami ze świata kultury, m.in. z André Gide'em. W 1941 r. Scutenaire został powołany na stanowisko zastępcy doradcy w belgijskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Funkcję tę sprawował do 1970 r. W maju 1943 r. zaczyna spisywać swe "zapiski". Pierwszy ich tom opublikowano w 1945 r. dzięki poparciu francuskich pisarzy - Paulhana i Queneau. Drugi tom zapisków miał się ukazać w 1948 r., jednak wydawca zażądał usunięcia kilku fragmentów, które uznał za kontrowersyjne. Scutenaire odmówił "okrojenia" dzieła. Dlatego ukazało się ono dopiero trzydzieści lat później, w 1976 r. (pt.: Mes inscriptions). W 1948 r. napisał komentarz do paryskiej wystawy skandalizujących prac malarskich Magritte'a. Rozpoczął również współpracę z wieloma znaczącymi belgijskimi pismami o profilu artystycznym (m.in. Les Lèvres nues Marcela Mariëna, Le Vocatif Toma Gutta). Pisał wiele opracowań i przedmów.

Louis Scutenaire zmarł 15 sierpnia 1987 r.

Wikimedia Commons