Luís Eduardo Schmidt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Edú
Edu betis.JPG
Imię i nazwisko Luís Eduardo Schmidt
Data i miejsce
urodzenia
19 maja 1981
Jaú,  Brazylia
Pozycja pomocnik, napastnik
Wzrost 182 cm
Masa ciała 74 kg
Informacje klubowe
Obecny klub bez klubu
Numer -
Kariera juniorska
1996-1997 XV de Jaú
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1997-2000
2000-2004
2004-2009
2009-2010
2011
São Paulo FC
Celta Vigo
Betis Sewilla
Internacional
Vitória
11 (0)
117 (28)
136 (41)
25 (3)
5 (1)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
1999-2000
2000
Brazylia Brazylia U-23
 Brazylia
14 (6)
1 (0)
  1. Mecze i gole w lidze akt. w dniu 17 października 2011.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. w dniu 17 października 2011.

Luís Eduardo Schmidt znany jako Edú (ur. 10 stycznia 1979 w Jaú), piłkarz brazylijski grający na pozycji bocznego pomocnika lub napastnika. Mierzy 182 cm wzrostu, waży 74 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym klubem Edú w karierze był zespół São Paulo FC z São Paulo. W jednym z okręgów aglomeracji tego miasta młody Luís przyszedł na świat. W 1998 roku został członkiem pierwszego składu São Paulo FC i wtedy też zadebiutował w rozgrykwach ligi brazylijskiej. W klubie tym był jednak tylko rezerwowym i przez trzy sezony rozegrał zaledwie 9 spotkań w lidze. W 1998 i 2000 roku został mistrzem stanu São Paulo.

Latem 2000 Edú wyjechał do Hiszpanii i został zawodnikiem Celty Vigo. 22 października zadebiutował w Primera División w przegranym 1:3 wyjazdowym spotkaniu z Realem Oviedo. W Celcie grał na ogół w pierwszym składzie, a w swoim pierwszym sezonie zdobył 3 gole i zajął 6. miejsce w La Liga. Z sezonu na sezon spisywał się z Celtą coraz lepiej. W 2001/2002 zaliczył 9 trafień, wystąpił w rozgrywkach Pucharu UEFA i zakończył sezon na 5. miejscu w tabeli. Z kolei w sezonie 2002/2003 z 12 golami był najlepszym strzelcem klubu z Galicji, który zajął wysokie 4. miejsce w lidze. Latem 2003 awansował z Celtą do fazy grupowej Ligi Mistrzów, jednak zespół z Vigo w lidze był przedostatni i spadł do Segunda División.

W lipcu 2004 roku Edú został sprzedany za 5,5 miliona euro do innego klubu Primera División, Realu Betis z Sewilli. W nowym zespole swój pierwszy mecz rozegrał 12 września, a Betis przegrał w nim 1:4 z Espanyolem (zdobył jedynego gola dla Betisu w tym spotkaniu). W całym sezonie 2004/2005 zaliczył 11 trafień i był najlepszym strzelcem zespołu obok rodaka i partnera z ataku Ricardo Oliveiry. W La Liga Betis był czwarty, a Edú w sezonie 2005/2006 wystąpił w fazie grupowej Ligi Mistrzów oraz w Pucharze UEFA. W lidze zdobył tylko 3 gole, a rok później - 8 i dwukrotnie pomógł Realowi w utrzymaniu w lidze. W sezonie 2007/2008 znów zdobył najwięcej bramek w drużynie - 12, o cztery więcej niż partner z ataku Argentyńczyk Mariano Pavone.

W 2009 Edú wrócił do Brazylii, gdzie podpisał kontrakt z klubem Internacional z miasta Porto Alegre. Z Internacionalem wygrał rozgrywki Copa Libertadores 2011. Od czerwca do września 2011 Edú był zawodnikiem drugoligowej Vitórii Salvador. Obecnie pozostaje bez klubu.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1998 São Paulo FC Brazylia  Campeonato Brasileiro Série A 3 0
1999 São Paulo FC Brazylia  Campeonato Brasileiro Série A 5 0
2000 São Paulo FC Brazylia  Campeonato Brasileiro Série A 1 0
2000/01 Celta Vigo Hiszpania  Primera División 31 3
2001/02 Celta Vigo Hiszpania  Primera División 31 9
2002/03 Celta Vigo Hiszpania  Primera División 36 11
2003/04 Celta Vigo Hiszpania  Primera División 18 3
2004/05 Real Betis Hiszpania  Primera División 32 11
2005/06 Real Betis Hiszpania  Primera División 34 3
2006/07 Real Betis Hiszpania  Primera División 29 8
2007/08 Real Betis Hiszpania  Primera División 30 12
2008/09 Real Betis Hiszpania  Primera División 11 2
2009 Internacional Brazylia  Campeonato Brasileiro Série A 8 2
2010 Internacional Brazylia  Campeonato Brasileiro Série A 17 1
2011 Vitória Salvador Brazylia  Campeonato Brasileiro Série B 5 1

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Brazylii Edú zadebiutował 23 lutego 2000 roku w wygranym 7:0 towarzyskim meczu z Tajlandią. Był to jego jedyny mecz w kadrze narodowej "Canarinhos".

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]