Luís de Freitas Branco

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Luís de Freitas Branco
Imię i nazwisko Luís Maria da Costa de Freitas Branco
Data i miejsce urodzenia 12 października 1890
Lizbona
Pochodzenie portugalskie
Data i miejsce śmierci 27 listopada 1955
Lizbona
Instrumenty skrzypce, fortepian
Gatunki muzyka poważna, muzyka współczesna
Zawód kompozytor, pedagog, muzykolog, krytyk muzyczny

Luís Maria da Costa de Freitas Branco (ur. 12 października 1890 w Lizbonie, zm. 27 listopada 1955 tamże)[1]portugalski kompozytor, pedagog, muzykolog i krytyk muzyczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Miał pochodzenie arystokratyczne, był od wielu pokoleń powiązany z rodziną królewską[2]. Uczył się gry fortepianowej i skrzypcowej oraz studiował prywatnie kompozycję u Augusta Machado, Tomása Vaza de Borby i Luigiego Mancinelli w Lizbonie. Następnie w 1910 kontynuował naukę w Berlinie pod kierunkiem Engelberta Humperdincka i Désiré’a Pâque’a oraz w 1911 w Paryżu u Gabriela Grovleza[1][3].

W latach 1916–1939 wykładał w konserwatorium w Lizbonie początkowo teorię, a od 1960 także kompozycję. W 1939 z powodów politycznych został zmuszony do ustąpienia ze wszystkich zajmowanych stanowisk i wycofania się z życia publicznego. Poświęcił się wtedy kompozycji, badaniom muzykologicznym i publicystyce[3].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Był jednym z najwybitniejszych kompozytorów nowej muzyki portugalskiej[1][2][4]. W swoich utworach orkiestrowych i kameralnych łączył elementy muzyki ludowej ze środkami impresjonistycznymi i neoklasycystycznymi. W utworach chóralnych stosował często stylizację muzyki epoki renesansu[1].

Kompozycje[edytuj | edytuj kod]

(na podstawie materiału źródłowego[1])

Utwory orkiestrowe[edytuj | edytuj kod]

  • I symfonia F-dur (1924)
  • II symfonia b-moll (1926)
  • III symfonia e-moll (1943)
  • IV symfonia D-dur (1949)
  • V symfonia h-moll (1950)
  • poematy symfoniczne
    • Antero de Quental (1908)
    • Paraísos artificiais (1910)
    • Vathek (1913)
    • Viriato (1916)
  • Depois de uma leitura de Antero Quental (1949)
  • suity
    • Alentejo I (1919)
    • Alentejo II (1927)
  • Uwertura „1940” (1939)

Utwory na instrumenty solo i orkiestrę[edytuj | edytuj kod]

  • Koncert skrzypcowy (1916)
  • Ballada na fortepian o orkiestrę (1917)
  • Cena lirica na wiolonczelę i orkiestrę (1919)

Utwory kameralne[edytuj | edytuj kod]

  • Sonata na skrzypce i fortepian (1907)
  • Kwartet smyczkowy (1911)
  • Sonata na wiolonczelę i fortepian (1913)
  • Sonata na skrzypce i fortepian (1928)
  • utwory fortepianowe
  • utwory organowe

Utwory wokalne[edytuj | edytuj kod]

  • na chór a cappella (1935–1943)
    • 6 motetów
    • 10 Madrigais Camoneanos
  • pieśni solowe z fortepianem (1913–1943)
  • opracowanie 74 portugalskich pieśni ludowych

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Woźna 1987 ↓.
  2. a b Luís de Freitas Branco (ang.). W: Naxos. Classical Music [on-line]. [dostęp 2018-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-11)].
  3. a b Publikacja o płatnym dostępie – wymagana płatna rejestracja lub wykupienie subskrypcji Adriana Latino: Branco, Luís (Maria da Costa) de Freitas (ang.). W: Oxford Music Online. Grove Music Online [on-line]. 2001-01-20. [dostęp 2018-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-11)]. via Oxford University Press.
  4. Latino 2004 ↓.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Woźna: Freitas Branco, Luis de. W: Encyklopedia muzyczna PWM. Elżbieta Dziębowska (red.). Wyd. I. T. 3: EFG część biograficzna. Kraków: PWM, 1987. ISBN 83-224-0344-5. (pol.)
  • Adriana Latino: Branco, Luís (Maria da Costa) de Freitas. W: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. B. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]