Lu Yu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Lu.
Współczesny posąg Lu Yu w Xi’anie

Lu Yu (chiń. upr.: 陆羽; chiń. trad.: 陸羽; pinyin: Lù Yǔ; ur. w 733, zm. w 804) – chiński pisarz i poeta z okresu dynastii Tang, znany jako „Herbaciany mędrzec”.

Wcześnie osierocony, wychowywał się w klasztorze w Hubei, pod opieką mnicha, który był miłośnikiem herbaty. Mnisi buddyjscy używali herbaty jako środka przeciw zasypianiu i propagowali uprawę i picie herbaty. Za czasów tangowskich istniało powiedzenie: "Zen i herbata to dwie drogi prowadzące do tego samego celu". Od młodych lat uczył się przygotowywania naparu herbacianego[1][2]. W późniejszym wieku zebrał dotychczasowe informacje na temat uprawy i przyrządzania herbaty i napisał swoje dzieło życia: Księgę Herbaty (Chajing). Księga ta w dużej mierze oparta była na jego własnych badaniach[3]. Został pierwszym znanym koneserem herbaty[4]. Jego współcześni uznawali Lu Yu za wielki autorytet w kwestiach związanych z wyborem właściwych liści, doborem wody (był znawcą najlepszych źródeł) i sposobu parzenia różnych gatunków herbaty[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Xiao Jian: Lu Yu and Chinese Tea Culture (ang.). W: Chinese Tea [on-line]. 2004-07-10. [dostęp 2012-12-17].
  2. Luo Zhongfeng: Ukształtowanie się estetyzującego stylu życia. W: Adina Zemanek: Estetyka chińska. Antologia. Kraków: TAiWPN Universitas, 2008, s. 28. ISBN 97883-242-0808-1.
  3. Liu Junru: Chinese foods. [Beijing, ]: China Intercontinental Press, 2004, s. 85-86. ISBN 7-5085-0613-8.
  4. Kenneth F. Kiple, Kriemhild Coneè. Ornelas: The Cambridge world history of food. Cambridge, UK ; New York: Cambridge University Press, 2000, s. 713-714. ISBN 978-0-521-40216-3.
  5. Ksawery Burski: Tradycje i sztuka kulinarna Chin. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Dialog, 1995, s. 120. ISBN 83-86483-11-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]