Lubiatów (powiat złotoryjski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wsi w gminie Złotoryja. Zobacz też: inne miejsca o tej nazwie.
Lubiatów
Kościół pw. Najśw. Serca Jezusa
Kościół pw. Najśw. Serca Jezusa
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat złotoryjski
Gmina Złotoryja
Wysokość 145-180 m n.p.m.
Liczba ludności 730
Strefa numeracyjna 76
Kod pocztowy 59-500
Tablice rejestracyjne DZL
SIMC 0368579
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Lubiatów
Lubiatów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Lubiatów
Lubiatów
Ziemia 51°12′18″N 16°01′48″E/51,205000 16,030000

Lubiatów (niem. Lobendau[1]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie złotoryjskim, w gminie Złotoryja.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wieś położona jest w odległości 15 km na północny wschód od Złotoryi.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Pierwotna nazwa miejscowości wywodziła się od polskiej nazwy rośliny łobody[1]. Do grupy miejscowości na Śląsku, których nazwy wywodzą się od tej rośliny - "von łoboda = Melde" zaliczał nazwę wsi niemiecki geograf oraz językoznawca Heinrich Adamy. W swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako starszą od niemieckiej wymienia on nazwę w staropolskiej formie - "Lobdów" podając jej znaczenie "Meldendorf" czyli po polsku "Wieś łobody"[1]. Niemcy fonetycznie zgermanizowali nazwę miejscowości na "Lobendau"[1] w wyniku czego utraciła ona swoje pierwotne znaczenie.

Po zakończeniu II wojny światowej polska administracja spolonizowała zgermanizowaną nazwę na Lubiatów w wyniku czego obecna nazwa nie wiąże się już z pierwszym znaczeniem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W średniowieczu miejscowość nosiła nazwę Loboda. Wieś wymieniano w dokumentach w 1214 r. Zniszczona podczas wojny trzydziestoletniej w 1641 r., odbudowana.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2]:

  • kościół filialny pw. Najświętszego Serca Jezusa, z XIII w., 1647 r.
  • cmentarz przykościelny
  • zespół pałacowy „Lubiatów Dolny”:
    • pałac, z 1910 r.
    • park, z XIX w.
  • park „Lubiatów Średni”, z lat 1863-1866.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Przez Lubiatów przebiega droga łącząca powiaty: legnicki i złotoryjski z Gniewomirowic (skrzyżowanie z drogą krajową nr 94) do Ernestynowa (skrzyżowanie z drogą wojewódzką nr 364). Tereny wsi przecina autostrada A4 – do czasu wprowadzenia na niej opłat czynne są zjazdy do i z Lubiatowa.

Komunikację autobusową z Legnicą i Złotoryją utrzymują PKS i przewoźnik prywatny.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 50.
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 18.11.2012]. s. 268.