Lubosina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lubosina
Lubosina
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat szamotulski
Gmina Pniewy
Wysokość 99[1] m n.p.m.
Liczba ludności (2013) 217[2]
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 62-045 Pniewy
Tablice rejestracyjne PSZ
SIMC 0592733
Położenie na mapie gminy Pniewy
Mapa lokalizacyjna gminy Pniewy
Lubosina
Lubosina
Położenie na mapie powiatu szamotulskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu szamotulskiego
Lubosina
Lubosina
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Lubosina
Lubosina
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Lubosina
Lubosina
Ziemia52°31′17″N 16°22′39″E/52,521389 16,377500

Lubosinawieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Pniewy.

Wieś szlachecka Luboszina położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[3]. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Wieś sołecka położona nad Jeziorem Lubosińskim (pow. 74,4 ha), położona 19 km na południowy zachód od Szamotuł, przy linii kolejowej Rokietnica - Międzychód (obecnie linia nieczynna).

Najstarsza wzmianka o wsi pochodzi z 1387 r. Należała do różnych rodów szlacheckich. W 1939 r. stanowiła własność niemieckiej fundacji rodziny de Rège; majątek liczył 519 ha.

Okolica wsi jest prawie bezleśna - teren falisty, a gleby bardzo urodzajne. Krajobraz urozmaicają dwa jeziora rynnowe: Lubosińskie i Buszewskie, połączone rowem; wypełniają one 4-kilometrową rynnę o kierunku południowym.

Na półwyspie nad Jeziorem Lubosińskim rozciąga się park krajobrazowy z przełomu XVIII i XIX w. o pow. 6,5 ha. W parku znajduje się dwór późnobarokowy - szachulcowy z drugiej połowy XVIII w.; restaurowany w 1961 r. Jest on budowlą parterową, z mieszkalnym poddaszem, na rzucie prostokąta. Nad wejściem na osi znajduje się wystawka zwieńczona trójkątnym frontem. Dwór nakryty jest wysokim czterospadowym, łamanym dachem polskim. Obecnie zdewastowany[4].

Panorama centrum wsi

Przypisy

  1. Według: http://www.wysokosc.mapa.info.pl/
  2. S.C., Najwięcej jest 37-latków, "Gazeta Szamotulska", Nr 5 (884), 3 lutego 2014 r.
  3. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 24.
  4. R.Krygiel, P.Mordal, Vademecum Krajoznawcze Ziemi Szamotulskiej, PTTK Oddział w Szamotułach, Szamotuły 2002, s. 78.