Luby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Luby
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Czechy

Kraj

Flag of Karlovy Vary Region.svg karlowarski

Burmistrz

Karel Kubeš

Powierzchnia

30,71 km²

Wysokość

518 m n.p.m.

Populacja (2007)
• liczba ludności


2460

Kod pocztowy

351 37

Tablice rejestracyjne

CH

Położenie na mapie Czech
Mapa konturowa Czech, blisko lewej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Luby”
Ziemia50°15′09″N 12°24′21″E/50,252500 12,405833
Strona internetowa
Portal Czechy

Luby (niem. Schönbach bei Eger) – miasto w Czechach, w kraju karlowarskim. Według danych z 31 grudnia 2007 powierzchnia miasta wynosiła 3071 ha, a liczba jego mieszkańców 2460 osób.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Średniowiecze[edytuj | edytuj kod]

Początki osadnictwa na terenie miasta datuje się na lata 1100–1140[1].

Margrabia Dypold II przyczynił się do rozwoju regionu fundując m.in. klasztor cystersów w niemieckim Waldsassen. Ludność rozbudowującej się miejscowości zdecydowała się na wzniesienie własnego kościoła. Budowę rozpoczęto prawdopodobnie w 1188. Świątyni nadano wezwanie św. Andrzeja. W 1322, po trzech latach negocjacji, król Jan Luksemburski nadał Lubom prawa miejskie[1].

Nowożytność[edytuj | edytuj kod]

W połowie XV wieku miasto przekazano Matyášowi Šlikowi jako majątek. Rodzina Šlików była znana głównie ze swej wrogości do innych miast oraz ich ludności, co w połączeniu z brakiem zainteresowania sytuacją przez panujących w Czechach Jagiellonów przerodziło się w bunty, procesy sądowe oraz próbami obalenia Šebestiána Šlika w 1505. W 1547 król Ferdynand I Habsburg skonfiskował miasto rodzinie Šlików, a w 1552 podarował je Henrykowi IV von Plauen, który panował w nim przez następne 30 lat. W 1597 Rudolf II, chcąc zebrać pieniądze na wojnę z Turkami, sprzedał majątek Henrykowi z Písnic, który w latach 1604–1608 wzniósł zamek na wzgórzu znajdującym się na zachód od Lubów. Całość otoczona była parkiem i połączona aleją z centrum miasta. Julius Jindřich Josef z Písnic, ostatni z rodu, wybudował w miejscowości przytułek dla ubogich, a rok później wzniósł kaplicę Najświętszej Marii Panny. Julius posiadał miasto do 1739, kiedy to sprzedawszy je Johannowi von Selb przeprowadził się do Chebu i wstąpił do zakonu franciszkanów[1].

W listopadzie 1739 spłonęła centralna część miasta. Od 1786 majątek wielokrotnie zmieniał właścicieli, kiedy w 1840 Franz Ritter von Rousseau sprzedał go swojemu szwagrowi, Josefowi Carlowi Starckowi[1].

Miasto ponownie spłonęło w 1865, zniszczeniom uległo 29 budynków, w tym plebania kościoła św. Andrzeja. W 1882 do użytku oddano nowo ukończony ratusz. Dzięki znacznej rozbudowie miasta liczące 3639 mieszkańców w 1890 roku Luby były drugim co do wielkości miastem w regionie Chebu. Rozwój miasta zawdzięczano głównie rewolucji przemysłowej, dzięki której w 1899 ukończono budowę elektrowni i linii kolejowej, która połączyła miasto z podchebskimi Tršnicami. 15 września 1911 uroczyście otwarto szkołę muzyczną – dwukondygnacyjny budynek z salą koncertową[1].

Współczesność[edytuj | edytuj kod]

W 1919 roku planowano obchody 600-lecia negocjacji związanych z nadaniem praw miejskich, lecz przez warunki panujące po zakończeniu I wojny światowej te odbyły się dopiero w 1921. W 1927 na cześć anonimowych producentów skrzypiec wzniesiono pomnik tegoż instrumentu. W 1938 rząd czeski przekazał tereny miasta III Rzeszy, a na tereny Lubów wkroczyły niemieckie wojska. Zatrzymano większość sektorów gospodarki, a większość robotników z miasta pracowała w fabryce samolotów wojennych w Chebie. Podczas II wojny światowej dwa budynki zostały zbombardowane. Na mocy porozumień konferencji poczdamskiej wszystkich mieszkańców narodowości niemieckiej wysiedlono z miasta. W większości ci przenieśli się do bawarskiego Bubenreuth, które do dziś jest ośrodkiem produkcji instrumentów smyczkowych. Na ich miejsce sprowadzono czechosłowackich żołnierzy. Z racji opuszczenia dużej ilości domów te zostały wyburzone. Na ich miejscu powstały głównie parki, skwery oraz bloki mieszkalne. Po ponownym przypływie ludności, na potrzeby mieszkańców działalność rozpoczęły 2 żłobki, 3 przedszkola oraz modernistyczny dom kultury[1].

W 1989, po upadku władzy komunistycznej, państwowe sklepy zostały sprywatyzowane, część mieszkańców wyjechała za granicę lub założyła własne firmy. 1 stycznia 1995 uruchomiono przejście graniczne między Lubami a niemiecką wsią Wernitzgrün, która obecnie jest częścią miasta Markneukirchen[1].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Rok 1970 1980 1991 2001 2003 2011 2020
Liczba ludności 2 551 2 644 2 509 2 478 2 525 2 326 2 144

Źródła[2][potrzebny przypis]:

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Historie – Oficiální stránky Město Luby, www.mestoluby.cz [dostęp 2021-04-26].
  2. Český statistický úřad l ČSÚ, www.czso.cz [dostęp 2021-04-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]