Luciana Frassati-Gawrońska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Luciana Frassati-Gawrońska
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 sierpnia 1902
Biella
Data i miejsce śmierci 7 października 2007
Pollone
Zawód, zajęcie działaczka konspiracyjna i społeczna
Narodowość włoska
Rodzice Alfredo Frassati
Małżeństwo Jan Gawroński
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP

Luciana Frassati-Gawrońska (ur. 18 sierpnia 1902 w Biella, zm. 7 października 2007 w Pollone) – włoska działaczka konspiracyjna i społeczna.

Była córką Alfreda Frassatiego, założyciela „La Stampy”, siostrą błogosławionego Pier Giorgio Frassatiego, żoną ostatniego ambasadora RP w Wiedniu Jana Gawrońskiego, matką włoskiego eurodeputowanego Jasa Gawrońskiego, który zabiegał także o polskie interesy na forum Europarlamentu.

W czasie wojny kurierka Rządu Polskiego na Uchodźstwie, siedmiokrotnie odwiedzała w tym czasie Warszawę. Wywiozła z Polski Olgę Helenę Zubrzewską, żonę premiera Władysława Sikorskiego, uratowała też liczną grupę krakowskich profesorów (zob. Sonderaktion Krakau).

W 1993 została odznaczona przez prezydenta Lecha Wałęsę Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej za działalność w czasie II wojny światowej; wojenne wspomnienia spisała w książce „Przeznaczenie nie omija Warszawy”, która w polskim wydaniu ukazała się w 2003. W związku z 10 rocznicą jej śmierci imieniem Luciany Frassati nazwano ulicę w Krakowie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Uchwała Rady Miasta Krakowa. bip.krakow.pl. [dostęp 2019-04-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]