Lucjan Grabowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lucjan Grabowski
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1871
Tarnów
Data i miejsce śmierci 24 października 1941
Lwów
Zawód astronom, geodeta
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Lucjan Grabowski (ur. 19 maja 1871 w Tarnowie, zm. 24 października 1941 we Lwowie) – polski astronom i geodeta, profesor astronomii sferycznej i geodezji wyższej na Politechnice Lwowskiej, członek Towarzystwa Naukowego Lwowskiego.

Życiorys[edytuj]

W 1889 ukończył gimnazjum w Tarnowie i po jednorocznej służbie wojskowej zapisał się na studia w Uniwersytecie Jagiellońskim. W czasie studiów (od 1 października 1892 do końca września 1895) pełnił funkcję asystenta w Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1895–1900 studiował astronomię i nauki fizyczne na uniwersytetach w Bonn i Monachium, uzyskując stopień doktora. Zajmował się badaniami fotometrycznymi gwiazdy Nova Persei w Obserwatorium w Pułkowie koło Petersburga. Wiosną 1902 objął stanowisko adiunkta w Obserwatorium Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1907 pracował jako stypendysta na uniwersytecie w Stuttgarcie, a następnie w Instytucie Geodezyjnym w Poczdamie.

W marcu 1909 został powołany na profesora w katedrze miernictwa w Politechnice Lwowskiej. W 1912 dzięki swojemu wkładowi do nauki polskiej został profesorem zwyczajnym i kierownikiem Katedry Astronomii Sferycznej i Geodezji Wyższej na tejże Politechnice, na stanowisku którym pozostał aż do śmierci. W 1938 otrzymał tytuł doktora honoris causa Politechniki Warszawskiej[1]. Po wrześniu 1939 pozostał na Politechnice Lwowskiej (nazwa okupacyjna: Lwowski Instytut Politechniczny). Po wkroczeniu Niemców do Lwowa wyrzucony z uczelni wraz z innymi profesorami.

Za swoje odkrycia otrzymał Krzyż Oficerski (1932)[2], Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1936)[3] i Złoty Krzyż Zasługi.

Publikacje[edytuj]

Jest autorem ponad 50 prac z dziedziny astronomii, geodezji i grawimetrii. Opublikował m.in: „Theorie des Harmonischen Analysators” (Sitzungsber. d. Akad. in Wien, 1898); „Photometrische Beobachtungen der Nova-Persei” (Mem. d. l' Acad. des Sc. de St. Petersbourg, 1902); „O błędach fizjologicznych przy pomiarach astron. za pomocą mikrometrów okultacyjnych” (Rozpr. Pol. Ak. Umiejętności, 1907); „O odwzorowaniu płaskich wiernokątnych elipsoidy obrotowej” (1928).

Pełnione funkcje[edytuj]

  • członek Towarzystwa Naukowego we Lwowie
  • członek Akademii Nauk Technicznych w Warszawie (od 1923)
  • członek Międzynarodowej Unii Astronomicznej (od 1925)
  • członek Narodowego Komitetu Astronomicznego (od 1927)

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Jerzy Krawczyk: Lwowska Szkoła Geodezyjna. Warszawa: Zespół Historii Geodezji PAN, 1991, s. 17-18.
  • URANIA Czasopismo Astronomiczne popularno - naukowe. Rok 1946 nr 03-04, str. 66

Linki zewnętrzne[edytuj]