Lucjan Józefowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lucjan Józefowicz
Data urodzenia 30 czerwca 1935
Obywatelstwo Polska
Kariera seniorska
Lata Drużyna
kariera zakończona

Lucjan Józefowicz (ur. 30 czerwca 1935 w Uniejowie) – polski kolarz torowy, wielokrotny mistrz kraju, uczestnik Igrzysk Olimpijskich w Tokio (1964), następnie trener.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Karierę sportową rozpoczął w Gwardii Łódź w 1951, następnie reprezentował barwy Broni Radom (1959-1961), Orkana Łódź (1962-1964) i Włókniarza Łódź (1965-1966). Czternastokrotnie zdobywał mistrzostwo Polski: pięciokrotnie w wyścigu indywidualnym na 4000 m na dochodzenie (1958, 1960-1963), pięciokrotnie w wyścigu drużynowym na 4000 m na dochodzenie (1958, 1960, 1961, 1965, 1966), trzykrotnie w wyścigu na 1000 m ze startu zatrzymanego (1959, 1960, 1962) i raz w wyścigu długodystansowym (1959). Ponadto był też wicemistrzem Polski na 4000 m indywidualnie (1963) i drużynowo (192, 1963, 1964) oraz brązowym medalistą w tandemach (1961 - z Janem Magierą), na 1000 m ze startu zatrzymanego (191961, 1963), 4000 m indywidualnie (1965) i drużynowo (1959). Był też rekordzistą Polski, m.in. w olimpijskich konkurencjach 1000 m ze startu zatrzymanego (1.11.2 - 09.09.1962), 4000 m na dochodzenie (dziesięciokrotnie - od 5.14.8 (12.06.1960) do 4.56.2 (16.07.1963), 4000 m na dochodzenie drużynowo (pięciokrotnie - od 4.53.3 (17.08.1958) do 4.38.7 (1966).

Nie odnosił większych sukcesów na arenie międzynarodowej. Na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio odpadł w ćwierćfinale indywidualnego wyścigu na 4000 m na dochodzenie. W siedmiu startach na mistrzostwach świata, zajmował trzykrotnie 7 m. (1963, 1964, 1965) i raz 11 m. (1966) drużynowo, w wyścigu indywidualnym na 4000 m na dochodzenie w 1958 i 1961 odpadał w eliminacjach, w 1962 w ćwierćfinale, w 1963 był 6, w 1964 - 5, 1965 - 11.

Po zakończeniu kariery sportowej pracował jako trener w łódzkich klubach Włókniarz (1967-1983) i Orzeł (1983-1984), a wśród jego zawodników byli m.in. Mieczysław Nowicki i Janusz Kotliński.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • sylwetka na stronie www.sports-reference.com
  • Bogdan Tuszyński Złota księga kolarstwa polskiego, wyd. Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, Warszawa 1995,
  • Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński, Od Chamonix i Paryża do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924-2010 wyd. Fundacja Dobrej Książki, b.d i m. w.