Lucjan Kaszycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lucjan Kaszycki
Data i miejsce urodzenia 27 września 1932
Kraków
Zawód kompozytor, aranżer, wykładowca akademicki
Tytuł naukowy profesor sztuk muzycznych
Alma Mater Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna w Krakowie
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Lucjan Marian Kaszycki pseud. Jean Clero (ur. 27 września 1932 w Krakowie[1]) – polski kompozytor, aranżer, publicysta muzyczny, profesor sztuk muzycznych (2002).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Średnią Szkołę Muzyczną w klasie fortepianu, a potem studia na Wydziale Kompozycji Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie w klasie Stanisława Wiechowicza. Już w trakcie studiów rozpoczął pracę jako kierownik muzyczny w krakowskim Teatrze Groteska (1954–1958). Tworzył też własne kompozycje, otrzymał wyróżnienie za utwór Scherzo symfoniczne na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim, a także drugą nagrodę za kompozycję Passacaglia, którą napisał na wielką orkiestrę symfoniczną. Po ukończeniu studiów pracował jako nauczyciel w liceum muzycznym, a potem wykładał kompozycję muzyczną w krakowskiej PWSM. Wykształcił takich muzyków jak Jan Jarczyk, Ryszard Szeremeta, Andrzej Zarycki, Andrzej Zieliński i inni.

W 1974 zamieszkał w Warszawie, na tamtejszej Akademii Muzycznej obejmował stanowiska docenta (1983), a następnie profesora (1990). W 2002 otrzymał tytuł profesora sztuk muzycznych[2]. W latach 1974–1977 pracował jako kierownik Redakcji Muzycznej Programu III Polskiego Radia. Od 1985 realizuje we własnym studiu muzykę rozrywkową, elektroniczną i komputerową. W 1992 założył pierwszą w Polsce Szkołę Zawodową Muzyki Rozrywkowej.

Jest twórcą muzyki do około 150 spektakli teatralnych (w teatrach m.in. Krakowa, Warszawy, Gdyni, Poznania) i ponad 40 filmów, m.in. do filmów Pożegnanie (1958) i Jak być kochaną (1962)[3], do pieśni do wierszy George’a Byrona, Williama Szekspira, François Villona i Tadeusza Gajcego. W latach 1967–1972 prowadził Zespół Organowy Rozgłośni Polskiego Radia w Krakowie. Jego piosenki śpiewali m.in. Sława Przybylska, Piotr Szczepanik, Joanna Rawik i Irena Santor.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim (2002)[4] i Oficerskim (2011)[5] Orderu Odrodzenia Polski. W kwietniu 2013 został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[6].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Wybrane piosenki z muzyką Lucjana Kaszyckiego[edytuj | edytuj kod]

  • Chciałabym
  • Cztery zielone słonie
  • Głogi
  • Idzie drogą jesień
  • Ktoś zadrwił z nas
  • Niby nic
  • Nie chodź tą ulicą
  • Nie twoje kroki
  • Nocą na Kanoniczej
  • Od brzegu do brzegu
  • Osobni
  • Pamiętasz, była jesień
  • Piosenka o wieczornym gościu
  • Stary malarz
  • Tańczy Józefinka
  • To wszystko z nudów
  • W blasku słońca
  • Zatrzymaj wóz

Inne kompozycje[edytuj | edytuj kod]

  • Czarodziejski pierścień (musical dla dzieci, 1986)
  • Diabły warszawskie (musical dla młodzieży, 1987)
  • Gdzieś w niedorzeczu Wisełki (musical, 1969)
  • Kwiat paproci (musical dla młodzieży, 1989)
  • Meridian (musical dla dzieci, 2004)
  • Słomkowy kapelusz (musical, 1968)
  • Tajemnicza pozytywka, czyli jak zwabić starszą panią (musical, 1963)
  • W krainie wiatru, srebrnych jezior i jaskiń (baśń muzyczna, 2000)
  • Wampuka (opera buffa, 1983)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef M. Chomiński, Słownik muzyków polskich, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1967, s. 319
  2. Lucjan Kaszycki w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2012-05-06].
  3. Lucjan Kaszycki w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2012-05-06].
  4. M.P. z 2002 r. Nr 18, poz. 308
  5. M.P. z 2011 r. Nr 47, poz. 528
  6. ZAiKS ma 95 lat. mkidn.gov.pl, 24 kwietnia 2013. [dostęp 2013-04-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]