Lucyna Krzemieniecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lucyna Krzemieniecka
Imię i nazwisko Wiera Zeidenberg
Data i miejsce urodzenia 11 maja 1907
Warszawa
Data i miejsce śmierci 22 września 1955
Warszawa
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Lucyny Krzemienieckiej

Lucyna Krzemieniecka, właśc. Wiera Zeidenberg (ur. 11 maja 1907 w Warszawie, zm. 22 września 1955 tamże) – polska pisarka, autorka utworów dla dzieci, poetka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiowała polonistykę i romanistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutowała na łamach pisma „Głos Prawdy” w 1926 roku. Związana z Kwadrygą. Okupację niemiecką spędziła w Warszawie, a powstanie warszawskie w okolicach stolicy. Po wojnie związana ze „Świerszczykiem”, „Płomykiem”, „Płomyczkiem”, Teatrem „Baj” i Polskim Radiem. W czasach PRL pisała również wiersze dla najmłodszych gloryfikujące Józefa Stalina („Stalin, przyjaciel Polski”). Laureatka Nagrody Literackiej m.st. Warszawy.

Spoczywa na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kw. 2B-9-2).

Pośmiertnie została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • 1932: Cudowne okulary
  • 1932: Bajdy ciotki Adelajdy
  • 1935: Historia cała o niebieskich migdałach
  • 1936: Z przygód krasnala Hałabały (lektura szkolna we wczesnych klasach szkoły podstawowej za PRL-u)
  • 1951: O tym jak się rzep do psiego ogona przyczepił
  • 1952: Jak to nad Bałtykiem bywa
  • 1952: Słomkowy łańcuszek
  • 1952: O wielkim Stalinie
  • 1953: W rodzinnej wiosce
  • 1954: O czym cyka świerszcz z kącika

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Juliusz Jerzy Malczewski, Cmentarz Komunalny (dawniej Wojskowy) na Powązkach, KAW RSW „Prasa-Książka-Ruch”, Warszawa 1975.