Lud miłujący wolność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy
 PortalKategoria

Lud miłujący wolność – ogólnoświatowa seria zgromadzeń religijnych o charakterze międzynarodowym, zorganizowanych przez Świadków Jehowy. Seria zgromadzeń rozpoczęła się w czerwcu 1991 roku na półkuli północnej, a zakończyła się w styczniu 1992 roku na półkuli południowej. Hasło kongresu oparto na słowach Jezusa: „Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (Ewangelia Jana 8:31, 32 NW)[1].

Kongresy międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Chorwacja[edytuj | edytuj kod]

Pomimo rozpadu Jugosławii, ogłoszenia przez Chorwację niepodległości i związanej z tym napiętej sytuacji politycznej, Świadkowie Jehowy zorganizowali w Zagrzebiu kongres międzynarodowy. Nosił on w Zagrzebiu wyjątkowo nazwę „Lud miłujący wolność Bożą”[a]. Odbył się on w dniach od 16 do 18 sierpnia na stadionie Dynama. Miejscowi Świadkowie Jehowy oraz Świadkowie z sąsiednich krajów przez dwa miesiące remontowali stadion. Ponieważ wszystkie inne imprezy w Zagrzebiu zostały odwołane, uwaga opinii publicznej skupiła się na kongresie. Port lotniczy w Zagrzebiu był zamknięty, dlatego delegaci ze słoweńskiego Portu lotniczego w Lublanie zostali przetransportowani autobusami do Zagrzebia[2]. Londyński dziennik „The Times” napisał, iż „po raz pierwszy Świadkowie Jehowy zorganizowali swój kongres w państwie, w którym trwa wojna domowa”[3].

W kongresie uczestniczyło 14 684 delegatów z 15 krajów, wśród nich 7300 Świadków Jehowy z Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Macedonii, Słowenii, Serbii, 3000 z Włoch, Kanady, 600 ze Stanów Zjednoczonych oraz krajów Europy Zachodniej. Program został przedstawiony w języku serbsko-chorwackim, słoweńskim i włoskim.

Przemówienia wygłosili członkowie Ciała Kierowniczego Świadków Jehowy Carey W. Barber, William Lloyd Barry, Milton George Henschel, Theodore Jaracz i Lyman Alexander Swingle.

Po zakończeniu kongresu autokary odwożące delegatów z Serbii i Macedonii należały do ostatnich pojazdów przepuszczonych przez granicę chorwacko-serbską, która zaraz potem została zamknięta[4][5][6][7][8][9][10].

Czecho-Słowacja[edytuj | edytuj kod]

Kongres międzynarodowy „Lud miłujący wolność” w Pradze, 1991

W dniach od 9 do 11 sierpnia kongres zaplanowano w Pradze w Czecho-Słowacji. Był to pierwszy kongres międzynarodowy w tym kraju i to pomimo tego, że działalność Świadków Jehowy w tym kraju nie była jeszcze zalegalizowana. Delegaci zostali zakwaterowani w hotelach, w domach współwyznawców, ponad 12 500 w szkołach i w salach gimnastycznych, a przeszło 29 000 w domach akademickich i schroniskach młodzieżowych. W ciągu dwóch miesięcy 9500 ochotników przeznaczyło 58 000 godzin na dokładne posprzątanie stadionu Strahov, usprawnienie systemu kanalizacyjnego i jego pomalowanie, m.in. wykonano dodatkowe ławki o łącznej długości 18 km. W przygotowaniu kongresu pomagali również Świadkowie Jehowy z Niemiec[11][8].

W kongresie uczestniczyło 74 587 osób, w tym 29 119 z Czech i Słowacji, 26 716 z Niemiec, 12 895 z Polski. Pozostałych 5857 delegatów pochodziło z 36 innych krajów z Europy (w tym przeszło 900 z Włoch, 746 ze Szwecji, 570 z Holandii, 299 z Wielkiej Brytanii[12]), Ameryki oraz 743 z Japonii. Ochrzczono 2337 osób, w tym 1760 z Czecho-Słowacji, 480 z Niemiec i 97 z Polski.

Program przedstawiono w języku czeskim, słowackim, niemieckim i polskim. Ogłoszono wydanie i udostępniono obecnym jednotomowe Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata w językach czeskim oraz słowackim[13]. W latach 1982–1986 przekład został wydrukowany i oprawiony – w warunkach konspiracyjnych – w pięciu tomach. W programie kongresu uczestniczyli członkowie Ciała Kierowniczego, Milton George Henschel, Theodore Jaracz i Albert D. Schroeder. Oficjalne zezwolenie na działalność religijną Świadków Jehowy w Czechach nastąpiło 1 września 1993 roku[14][15][16][17][18][9][19][10].

Węgry[edytuj | edytuj kod]

Również na Węgrzech po raz pierwszy zorganizowano kongres międzynarodowy. 27 czerwca 1989 roku uchylono zakaz działalności Świadków Jehowy na Węgrzech. Na Népstadionie w Budapeszcie w zgromadzeniu uczestniczyło 40 601 delegatów z 35 krajów, m.in. z Węgier, Austrii, Belgii, Finlandii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Holandii, Japonii, Kanady, Niemiec, Norwegii, Polski, Stanów Zjednoczonych, Szwecji i Włoch. Program przedstawiono w języku węgierskim, polskim i niemieckim, a niektóre punkty programu w 10 innych – angielskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, holenderskim, japońskim, norweskim, szwedzkimwłoskim. Ciało Kierownicze reprezentowali John E. Barr, Milton George Henschel, Theodore Jaracz oraz Karl F. Klein. Po zakończeniu programu kongresu prezydent Węgier Árpád Göncz zaprosił do siebie Świadków Jehowy, z którymi za czasów rządów komunistów przebywał w więzieniu[8][20][9][10].

Pozostałe kongresy[edytuj | edytuj kod]

Oprócz serii kongresów międzynarodowych w około 150 krajach na całym świecie zorganizowano zgromadzenia okręgowe.

W wielu krajach, w których w poprzednich latach obowiązywał zakaz działalności, po uzyskaniu legalizacji Świadkowie Jehowy zorganizowali pierwsze oficjalne kongresy, m.in. w Etiopii, Mozambiku, Nikaragui, Rwandzie, Togo oraz Związku Radzieckim. W szeregu krajów Ameryki Łacińskiej (m.in. w Brazylii i Meksyku), Afryki i Europy Wschodniej wszystkich obecnych na kongresach było 3–4 razy więcej niż głosicieli[18][10].

Polska[edytuj | edytuj kod]

W Polsce zorganizowano 12 zgromadzeń: od 12 do 14 lipca: Lublin, (stadion RKS Motor), Wałbrzych (stadion), Gdańsk (stadion BKS Lechia). Od 19 do 21 lipca: Warszawa (Stadion Dziesięciolecia), Wrocław (Stadion Olimpijski), Toruń (Stadion KS Apator). Od 2 do 4 sierpnia: Chorzów (Stadion Śląski) Łódź (stadion KS Start), Szczecin (stadion MKS Pogoń), Stalowa Wola (stadion Stali). Od 16 do 18 sierpnia: Kraków (stadion Korony), Poznań (Stadion Olimpii)[1]. W kongresach uczestniczyły 131 554 osoby[8]. Przeszło 22 000 delegatów z Polski uczestniczyło w kongresach w Budapeszcie, we Lwowie i w Pradze[21].

Austria[edytuj | edytuj kod]

Program kongresów w Austrii przedstawiono w języku niemieckim i austriackim migowym; odbyły się one w Wiedniu, Innsbrucku, Linzu (dwa zgromadzenia), Grazu i Villach[22].

Brazylia[edytuj | edytuj kod]

W Brazylii zorganizowano 98 kongresów, w których uczestniczyło 482 034 osób, a ochrzczono 8991[10].

Etiopia[edytuj | edytuj kod]

Do szczególnych wydarzeń w historii działalności Świadków Jehowy w Etiopii zalicza się kongres, który odbył się w styczniu 1992 roku na stadionie miejskim w Addis Abebie. Był to pierwszy kongres po zniesieniu – 11 listopada 1991 roku – 34-letniego okresu zakazu ich działalności w Etiopii. W zgromadzeniu uczestniczyły 7573 osoby[23].

Grecja[edytuj | edytuj kod]

Działalność Świadków Jehowy w Bułgarii nie była jeszcze zalegalizowana prawnie i dlatego nie mogli tam zorganizować kongresu. Dwa dni przed rozpoczęciem zgromadzenia – w dniach od 12 do 14 sierpnia – w Salonikach w Grecji 324 Świadków Jehowy z Bułgarii otrzymało wizy na wyjazd na kongres w języku bułgarskim. Ochrzczono 39 osób. Obecni otrzymali wydaną w ich języku broszurę Duchy zmarłych — czy mogą pomagać albo szkodzić? Czy naprawdę istnieją? oraz książkę Mój zbiór opowieści biblijnych (wydana w języku angielskim w 1978 roku). Niespełna tydzień po zgromadzeniu, 17 lipca, Świadkowie Jehowy w Bułgarii zostali prawnie zarejestrowani[8][24].

Meksyk[edytuj | edytuj kod]

W Meksyku odbyło się kilkadziesiąt zgromadzeń, m.in. w stołecznej Arena México oraz w Monterrey, w którym uczestniczyło 25 000 osób[25][26].

Mozambik[edytuj | edytuj kod]

Pomimo wojny domowej trwającej w Mozambiku, po raz pierwszy w prowincji Inhambane zorganizowano zgromadzenie, które odbyło się w dniach od 2 do 4 stycznia 1992 roku w Maxixe. Uczestniczyły w nim 1024 osoby[27].

Niemcy[edytuj | edytuj kod]

W Niemczech zorganizowano 16 zgromadzeń. Kongresy odbyły się w Berlinie, Bochum, Duisburgu, Frankfurcie, Gelsenkirchen, Hanowerze, Hamburgu, Kaiserslautern, Kolonii, Mannheim (dwa zgromadzenia), Meckenheim, Möllbergen, Reutlingen, Saarbrücken, i Stuttgarcie. Program przedstawiono w języku niemieckim, angielskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, portugalskim, tureckim, włoskim oraz niemieckim migowym[22].

Rumunia[edytuj | edytuj kod]

W Rumunii odbyło się 8 zgromadzeń, brało w nich udział 34 808 osób. Obecni otrzymali wydaną w języku rumuńskim książkęWspaniały finał Objawienia bliski! (wydaną w języku angielskim w roku 1988)[8][9].

Rwanda[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 1992 roku kongres odbył się w Kigali. Pomimo, że wielu Świadków Jehowy z północy kraju nie uzyskało pozwolenia na podróżowanie i działalność jeszcze nie była prawnie zalegalizowana, w kongresie uczestniczyło 2079 osób, a 75 zostało ochrzczonych[28].

Stany Zjednoczone[edytuj | edytuj kod]

W Stanach Zjednoczonych zorganizowano 144 kongresy w 61 miastach, a uczestniczyło w nich około 1,4 miliona osób[29].

Szwajcaria[edytuj | edytuj kod]

W Genewie kongres w języku francuskim, hiszpańskim, portugalskim i włoskim odbył się w dniach od 12 do 14 lipca. W języku włoskim kongres w Zurychu zorganizowano w dniach od 18 do 20 lipca, w języku niemieckim i migowym w dniach od 21 do 23 oraz od 26 do 28 lipca[22].

Togo[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 1992 roku w Togo zorganizowano pierwsze kongresy po zniesieniu zakazu działalności Świadków Jehowy w Togo. Uczestniczyło w nim 25 467 osób, w tym 6443 głosicieli z Togo, a 556 osób zostało ochrzczonych, co stanowiło 8,6 procent ogółu głosicieli[30].

Włochy[edytuj | edytuj kod]

W kongresach zorganizowanych we Włoszech uczestniczyło 245 161 osób[10].

ZSRR[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy kongresy zostały zorganizowane na terenie ZSRR. W siedmiu zgromadzeniach wzięło udział 74 252 osoby, a 7820 zostało ochrzczonych[3][2][8][31][10].

  • Estonia

W Tallinnie kongres odbył się w dniach do 13 do 14 lipca w miejskiej sali koncertowej Linnahall, w której program przedstawiono w języku rosyjskim oraz w języku estońskim w pobliskiej hali lodowiska Jäähall. Był to pierwszy kongres zorganizowany na terenie Estonii od roku 1940, po okresie 50-letniego zakazu działalności. W kongresie uczestniczyły delegacje z Estonii, Łotwy, Litwy, Białorusi, z północno-zachodnich rejonów Związku Radzieckiego oraz z Kaliningradu. W kongresie uczestniczyło 4808 osób, a ochrzczono 447 osób. Delegaci z Litwy otrzymali dodatkowo wydaną w jezyku litewskim broszurę Oto wszystko nowe czynię! (edycja zrewidowana, wydana w języku angielskim w roku 1986)[32][16][3][33].

  • Kazachstan

W dniach do 7 do 8 września kongres odbył się na Stadionie Centralnym w Ałmaty, w którym uczestniczyły 6802 osoby, w tym delegaci z Rosji, Kazachstanu, Uzbekistanu, Kirgistanu, Tadżykistanu i Turkmenistanu. Ochrzczono 602 osoby[34][35].

  • Ukraina

W kongresie, który odbył się 2 i 3 sierpnia na Stadionie Dynamo w Kijowie uczestniczyły 14 654 osoby, w tym przeszło 2000 osób z Moskwy i około 4500 z Kaukazu. Ochrzczono 1843 osoby.

3 i 4 sierpnia kongres zorganizowano we Lwowie; uczestniczyło w nim 17 531 osób, a 1316 przyjęło chrzest. W pracach przygotowawczych do tego kongresu uczestniczyli Świadkowie Jehowy z Polski.

Kolejny kongres na Ukrainie odbył się 24 i 25 sierpnia w Odessie. Liczba obecnych wyniosła 12 115 osób, a 1943 zostało ochrzczonych[36][37].

W Czerniowcach kongres odbył się w dniach od 31 sierpnia do 1 września, uczestniczyło w nim 14 137 osób, a 1126 zostało ochrzczonych.

  • Rosja

20 i 21 lipca kongres zorganizowano na Stadionie Miejskim w Usolu Syberyjskim. W zgromadzeniu uczestniczyło 17 531 osób, 1316 zostało ochrzczonych[3].

Publikacje wydane z okazji kongresu[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Publikacje Świadków Jehowy.
  • Największy ze wszystkich ludzi (książka)[38],
  • Duchy zmarłych – czy mogą pomagać albo szkodzić? Czy naprawdę istnieją? (broszura)[39][40]

Niektóre punkty programu[edytuj | edytuj kod]

Program kongresu kierował uwagę na „wolność udostępnianą przez Jehowę Boga – wolność od fałszywych nauk religijnych, wolność od strachu przed ludźmi, wolność od nałogów, grzesznych przyzwyczajeń i wielu innych rzeczy (List do Galatów 5:1)”[41][42]. Kierował również uwagę, „że tylko pod rządami Królestwa Bożego nastąpi całkowite uwolnienie od ucisku politycznego i ekonomicznego, i cierpień mających źródło w uprzedzeniach rasowych i naukach religii fałszywej, wolność od grzechu i śmierci, a wszystkim zostanie przywrócone doskonałe zdrowie, by mogli żyć wiecznie w szczęściu na rajskiej ziemi”[16].

  • Dramaty (przedstawienie kostiumowe):
    • Wyzwoleni do popierania prawdziwego wielbienia[43][44]
  • Wykład publiczny:
    • Witajmy Boży, nowy świat – świat wolności!

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Ze względu na sytuację polityczną, w Chorwacji i ZSRR do hasła zgromadzenia dodano słowo „Bożą”, aby nie było jakichkolwiek wątpliwości dotyczących tego, o jaką wolność chodzi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Już teraz podejmij kroki, żeby wziąć udział w zgromadzeniu okręgowym „Ludu miłującego wolność”. „Nasza Służba Królestwa”, s. 5–8, czerwiec 1961. Watchtower. 
  2. a b Tydzień, który zmienił świat. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 10–12, 1 marca 1992. Watchtower. 
  3. a b c d Zdumieni tym, co ujrzeli. „Przebudźcie się!”, s. 7–17, 8 stycznia 1992. Watchtower. 
  4. Watchtower: Rocznik Świadków Jehowy 2009. Watchtower, 2009, s. 82, 83.
  5. Powody do radości na Bałkanach. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 19–21, 15 października 2002. Watchtower. 
  6. Jedność, która zadziwia świat. „Przebudźcie się!”, s. 6–12, 8 stycznia 1994. Watchtower. 
  7. Pomyślne wieści z Europy Wschodniej. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 20, 1 lipca 1992. Watchtower. 
  8. a b c d e f g Lud miłujący wolność Bożą raduje się w Europie Wschodniej. „Przebudźcie się!”, s. 1–17, 8 stycznia 1992. Watchtower. 
  9. a b c d Watchtower: Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego. Watchtower, 1995, s. 507.
  10. a b c d e f g Watchtower: Yearbook of Jehovah's Witnesses 1992. Watchtower, 1992, s. 19–23, 254, 255. (ang.)
  11. „Lidové noviny”, 8 sierpnia 1991. 
  12. Watchtower: Rocznik Świadków Jehowy 2000. Watchtower, 2000, s. 133.
  13. Watchtower: Powierzono im tłumaczenie „świętych oświadczeń Bożych” (Rzymian 3:2). jw.org. [dostęp 2015-12-09].
  14. Watchtower: Rocznik Świadków Jehowy 2000. Watchtower, 2000, s. 215–218.
  15. W kraju komunistycznym kierowałem się wiarą w Boga. „Przebudźcie się!”, s. 12–18, 22 kwietnia 1996. Watchtower. 
  16. a b c Zgromadzenia ludu miłującego wolność otrzymaną od Boga. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 24–30, 15 stycznia 1992. Watchtower. 
  17. Watchtower: Rocznik Świadków Jehowy 1999. Watchtower, 1999, s. 127.
  18. a b Miłość do Jehowy pobudza do prawdziwego wielbienia. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 8–17, 1 stycznia 1992. Watchtower. 
  19. „Venkov, deník českého a moravskoslezského venkova”, 12 sierpnia 1991. 
  20. Watchtower: Rocznik Świadków Jehowy 1996. Watchtower, 1996, s. 101–106.
  21. Watchtower: Rocznik Świadków Jehowy 1994. Watchtower, 1994, s. 248.
  22. a b c Kongresse der Zeugen Jehovas von 1990–1999 (niem.). [dostęp 2015-12-09].
  23. Spójrzcie, czego dokonał dla nas Jehowa!. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 23–26, 1 listopada 1992. Watchtower. 
  24. Wolność religijna w Bułgarii. „Przebudźcie się!”, s. 31, 8 maja 1992. Watchtower. 
  25. Watchtower: Rocznik Świadków Jehowy 1995. Watchtower, 1995, s. 238.
  26. „El Norte”, 27 października 1991. 
  27. Przybyli — mimo niewygód i niebezpieczeństwa. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 30, 1 lipca 1992. Watchtower. 
  28. Watchtower: Rocznik Świadków Jehowy 2012. Watchtower, 2012, s. 188, 189.
  29. Pat Gilliland. Jehovah's Witnesses Meeting in City. „News OK”, 13 lipca 1991. newsok.com. 
  30. Radowanie się w naszym Wielkim Stwórcy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 11–16, 1 stycznia 1993. Watchtower. 
  31. Doniosły tydzień. „Przebudźcie się!”, s. 31, 8 marca 1992. Watchtower. 
  32. Watchtower: Rocznik Świadków Jehowy 2011. Watchtower, 2011, s. 229–232.
  33. Watchtower: Rocznik Świadków Jehowy 2007. Watchtower, 2007, s. 202, 203.
  34. Radosne wydarzenia w ZSRR. „Przebudźcie się!”, s. 32, 8 marca 1992. Watchtower. 
  35. Watchtower: Kazakhstan. Our History (ang.). jw2017.org, 2016-10-01. [dostęp 2017-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-26)].
  36. Watchtower: Rocznik Świadków Jehowy 2002. Watchtower, 2002, s. 235–236.
  37. Biedny materialnie, ale bogaty duchowo. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 8, 9, 1 września 2013. Watchtower. 
  38. Największy ze wszystkich ludzi. jw.org. [dostęp 2015-12-09].
  39. Duchy zmarłych — czy mogą pomagać albo szkodzić? Czy naprawdę istnieją?. jw.org. [dostęp 2018-10-31].
  40. Publikacje Towarzystwa Strażnica. Skorowidz 1986–2016. jw.org. [dostęp 2017-09-25].
  41. Witajcie na zgromadzeniach okręgowych „Ludu miłującego wolność”!. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 30, 31, 1 maja 1991. Watchtower. 
  42. Przyjdź na zgromadzenie okręgowe pod hasłem „Lud miłujący wolność”!. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 32, 1 czerwca 1991. Watchtower. 
  43. Publikacje Towarzystwa Strażnica. Skorowidz 1986-2013. jw.org. [dostęp 2015-12-09].
  44. 1991 „Lovers of Freedom” District Assembly of Jehovah's Witnesses (ang.). pcsgraphics.net. [dostęp 2015-12-09].