Ludmiłówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

50°56′6″N 22°1′33″E

- błąd

39 m

WD

50°55'59.9"N, 22°1'0.1"E, 50°55'55.34"N, 22°1'57.25"E

- błąd

14 m

Odległość

706 m

Ludmiłówka
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Powiat

kraśnicki

Gmina

Dzierzkowice

Liczba ludności (2022)

526[1]

Strefa numeracyjna

81

Kod pocztowy

23-251[2]

Tablice rejestracyjne

LKR

SIMC

0380280

Położenie na mapie gminy Dzierzkowice
Mapa konturowa gminy Dzierzkowice, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Ludmiłówka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Ludmiłówka”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Ludmiłówka”
Położenie na mapie powiatu kraśnickiego
Mapa konturowa powiatu kraśnickiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Ludmiłówka”
Ziemia50°56′06″N 22°01′33″E/50,935000 22,025833

Ludmiłówkawieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie kraśnickim, w gminie Dzierzkowice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.

Między listopadem 1942, a lutym 1943 miejscowość ta i jej najbliższa okolica stały się miejscem kaźni około 100 Żydów (głównie kobiet i dzieci), zabitych przez komunistycznych partyzantów z Gwardii Ludowej, pod dowództwem Grzegorza Korczyńskiego (pseud. "Grzegorz")[3]. Zbrodnia miała charakter rabunkowy.

 Osobny artykuł: pogrom w Ludmiłówce.

W 1946 odznaczona Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy[4].

Miejscowość należy do Parafii pod wezwaniem św. Stanisława i św. Marii Magdaleny w Dzierzkowicach.

Wyróżnia się też niewielką kolonię wsi nazywaną Ludmiłówka-Kolonia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych, Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-04].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 693 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. Piotr Gontarczyk: Polska Partia Robotnicza: droga do władzy (1941-1944). Warszawa: Fronda, 2006, s. 178-182. ISBN 83-60335-75-3.
  4. 19 sierpnia 1946 „za pomoc udzielaną oddziałom partyzanckim w czasie okupacji” M.P. z 1947 r. nr 25, poz. 170

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]