Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny - Dowództwo Generalne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny
Lider Ahmad Dżibril
Data założenia 1967
Adres siedziby Damaszek, Syria
Deklarowana
ideologia polityczna
nacjonalizm, antysyjonizm

Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Dowództwo Generalne to kolejny odłam LFWP. Rozłam, który utworzył tę organizację, miał miejsce bardzo wcześnie, gdyż już w roku 1967, kiedy to doszło do konfliktu między Ahmadem Dżibrilem, a szefem LFWP, Georges'em Habaszem. LWFP-KG potępia wszelkie układy z Izraelem, jest przeciwna działalności OWP i jest zdecydowanie prosyryjskie. Swoją działalność prowadzi z terytorium Libanu. Paramilitarnym skrzydłem grupy jest Brygada Dżihadistów Jibrila[1]. Odłam jest wspierany przez Syrię i Iran.

Początkowo stacjonowała w Jordanii z której wycofać musiała się do południowego Libanu i Syrii po porażce w wojnie domowej w Jordanii między Palestyńczykami a rządem z 1970 roku (Czarny Wrzesień). W latach 70. przeprowadziła szereg zbrojnych ataków na izraelskie cele. W 1974 roku członkowie grupy dokonali ataku na Kirjat Szemona. W ataku zginęło 18 Izraelczyków i trzech bojówkarzy[2]. W połowie lat 70. frakcja wzięła udział w wojnie domowej w Libanie gdzie wsparła sił syryjskie walczące u boku prawicowych oddziałów chrześcijańskich[3]. W latach 80. wzięła udział w wojnie libańskiej w ramach koalicji sił antyizraelskich. Dwa lata po zakończeniu wojny, w 1987 roku grupa przeprowadziła serię ataków zwaną jako noc szybowców. Partyzanci przy użyciu motolotni przeniknęli z południowego Libanu na terytorium Izraela. Wylądowali w rejonie przygranicznego miasta Kirjat Szemona i zaatakowali bazę wojskową Gibor, zabijając 6 żołnierzy i raniąc kolejnych 8[4]. [5]. W dniu 3 grudnia 1987 roku Jasir Arafat pochwalił atak, mówiąc: „atak wykazał, że nie może być żadnych barier ani przeszkód dla partyzanta, który postanowił zostać męczennikiem”. Palestyńskie gazety na Zachodnim Brzegu umieściły opis ataku na swoich pierwszych stronach, wytłuszczając kolorowym tuszem tytuły. Palestyńczycy zaczęli śmiać się z izraelskich żołnierzy, wołając do nich „sześć do jednego”. Na ścianach domów w Gazie pojawiły się plakaty „6:1[6]. W dniu 6 grudnia 1987 roku w Strefie Gazy wybuchły zamieszki, dając początek palestyńskiemu powstaniu Intifadzie. Noc szybowców często jest spostrzegana jako katalizator Intifady[7]. Według wysokiego funkcjonariusza irańskiego wywiadu Abulghasima Misbahiego, ugrupowanie to było odpowiedzialne za zamach nad Lockerbie z 1988[8].

Od czasu wycofania się wojsk syryjskich z Libanu w 2005 roku sytuacja organizacji w tym kraju jest niepewna. Grupa od tamtego czasu wzięła udział w licznych starciach z libańskimi służbami bezpieczeństwa. Pod koniec października 2005 roku armia libańska otoczyła obozy Frontu twierdząc że rebelianci otrzymywali broń z granicy syryjskiej. Grupa spotkała się z krytyką władz Libanu które oskarżyły ją o to że w imieniu Syrii wznieca ona w kraju niepokoje. Grupa wzięła udział w wojnie domowej w Syrii. 5 czerwca 2011 roku w Yarmouk doszło do starć między członkami Frontu którzy odmówili udziału w antyrządowych protestach a Palestyńczykami przeciwnymi rządowi Syrii[9]. Zaangażowanie LFWP-DG w konflikt syryjski potępił prezydent Palestyny Mahmud Abbas. Według doniesień prasowych niektórzy członkowie Frontu wzięli udział w kampanii wojennej po stronie antyrządowych rebeliantów. Kierownictwo partii spotkało się z opozycją ze strony części członków którzy uznali że Front z pozycji lewicowych przeniósł się w stronę skrajnej prawicy[10].

Przypisy

  1. "PFLP-GC divided on Syria stance". Ma'an News Agency.
  2. Arab Terrorists Slay 18 In Raid On Israel (ang.). W: The Virgin Islands Daily News [on-line]. 1974-04-13. [dostęp 2014-03-15].
  3. Aburish, Said K. (1998). From Defender to Dictator. Bloomsbury Publishing. s. 150–175. ISBN 978-1-58234-049-4.
  4. Night of the Hang-Gliders (ang.). W: IsraCast [on-line]. 2013-11-25. [dostęp 2014-04-07].
  5. Donald Neff: The Intifada Erupts, Forcing Israel to Recognize Palestinians (ang.). W: Washington Report on Middle East Affairs [on-line]. 1997. [dostęp 2014-04-07].
  6. Benny Morris: Righteous Victims: A History of the Zionist-Arab Conflict, 1881-1999. Knopf, 1999, s. 561. ISBN 0-679-42120-3.
  7. Shaul Shai: The Axis of Evil: Iran, Hizballah, and the Palestinian Terror. Transaction Publishers, 2005, s. 74. ISBN 0-7658-0255-4.
  8. New evidence in Lockerbie bombing points to Iran Al Dżazira America
  9. "Report: 14 Palestinians killed in Syria camp". Ma'an News Agency.
  10. "PFLP on Defense in Gaza Over Ties to Assad". Al-Monitor.