Ludwik Aleman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Błogosławiony
Ludwik Aleman
Louis Aleman
kardynał
Data i miejsce urodzenia

ok. 1380
Arbent

Data i miejsce śmierci

16 września 1450
Salon-de-Provence

Czczony przez

Kościół katolicki

Beatyfikacja

1527
przez Klemensa VII

Wspomnienie

16 września

kardynał prezbiter
Data urodzenia

1390

Data śmierci

16 września 1450

Biskup Maguelonne
Okres sprawowania

1418-1423

Arcybiskup Arles
Okres sprawowania

1423-1440

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

CRSJ

Sakra biskupia

20 listopada 1418

Kreacja kardynalska

24 maja 1426

Kościół tytularny

Santa Ceciliae trans Tiberim

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

20 listopada 1418

Miejscowość

Mantua

Konsekrator

Marcin V

Ludwik Aleman CRSJ, zwany Kardynałem z Arles (fr. Louis Aleman, ur. ok. 1380 roku w Arbent, zm. 16 września 1450 roku w Salon-de-Provence) – francuski duchowny, protoprezbiter Kolegium Kardynalskiego w latach 1437-1440 i 1449-1450, kamerling Świętego Kościoła Rzymskiego w latach 1427-1431, błogosławiony Kościoła katolickiego[1].

Urodził się w szlacheckiej rodzinie na zamku Arbent. Jego rodzicami byli Jan Aleman, pan na Arbent i Coiselet oraz Maria Châtillon de Michaille. Przeznaczony do stanu duchownego został członkiem kongregacji kanoników regularnych św. Jana z Lyonu. Drogę do kariery kościelnej i beneficjów zapewniło mu bliskie pokrewieństwo z arcybiskupem Narbonne, Franciszkiem de Conzie, z którym uczestniczył w soborze w Pizie.

Od 1409 roku należał do obediencji pizańskiej i służył w południowej Francji sprawie Aleksandra V u boku legata Piotra de Thury. W roku 1414 obronił doktorat w Awinionie. W latach 1415-1417 uczestniczył w soborze w Konstancji. Poparł wybór papieża Marcina V. W 1418 roku otrzymał biskupstwo Maguelonne i rozpoczął pracę w Kurii Rzymskiej. W 1423 roku został mianowany arcybiskupem Arles, a następnie kardynałem i gubernatorem Romanii, Bolonii i Rawenny.

Był krytycznie nastawiony do Eugeniusza IV podczas soboru powszechnego zwołanego w 1431 roku. Brał aktywny udział w soborze w Bazylei. Jako jedyny kardynał pozostał przy tym zgromadzeniu, gdy papież odwołał je za koncyliaryzm. Był głównym inicjatorem wyboru przez sobór bazylejski antypapieża Feliksa V.

W 1449 roku pojednał się z papieżem Mikołajem V i wrócił do pracy w Kurii Rzymskiej. Został wysłany jako legat do Niemiec. Po powrocie udał się do swojej archidiecezji w Arles. Zmarł 16 września 1450 roku w opinii świętości.

Został beatyfikowany przez papieża Klemensa VII w 1527 roku[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Blessed Louis Allemand (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-05-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]