Ludwik Aleman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błogosławiony
Ludwik Aleman

Louis Aleman
kardynał
Data i miejsce urodzenia ok. 1380
Arbent
Data i miejsce śmierci 16 września 1450
Salon-de-Provence
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 1527
przez Klemensa VII
Wspomnienie 16 września
kardynał prezbiter
biskup Maguelonne
Okres sprawowania 1418-1423
arcybiskup Arles
Okres sprawowania 1423-1440
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja CRSJ
Sakra biskupia 20 listopada 1418
Kreacja kardynalska 24 maja 1426
Kościół tytularny Santa Ceciliae trans Tiberim
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 20 listopada 1418
Miejscowość Mantua
Konsekrator Marcin V

Ludwik Aleman CRSJ, zwany Kardynałem z Arles (fr. Louis Aleman, ur. ok. 1380 roku w Arbent, zm. 16 września 1450 roku w Salon-de-Provence) – francuski duchowny, protoprezbiter Kolegium Kardynalskiego w latach 1437-1440 i 1449-1450, kamerling Świętego Kościoła Rzymskiego w latach 1427-1431, błogosławiony Kościoła katolickiego[1].

Urodził się w szlacheckiej rodzinie na zamku Arbent. Jego rodzicami byli Jan Aleman, pan na Arbent i Coiselet oraz Maria Châtillon de Michaille. Przeznaczony do stanu duchownego został członkiem kongregacji kanoników regularnych św. Jana z Lyonu. Drogę do kariery kościelnej i beneficjów zapewniło mu bliskie pokrewieństwo z arcybiskupem Narbonne, Franciszkiem de Conzie, z którym uczestniczył w soborze w Pizie.

Od 1409 roku należał do obediencji pizańskiej i służył w południowej Francji sprawie Aleksandra V u boku legata Piotra de Thury. W roku 1414 obronił doktorat w Awinionie. W latach 1415-1417 uczestniczył w soborze w Konstancji. Poparł wybór papieża Marcina V. W 1418 roku otrzymał biskupstwo Maguelonne i rozpoczął pracę w Kurii Rzymskiej. W 1423 roku został mianowany arcybiskupem Arles, a następnie kardynałem i gubernatorem Romanii, Bolonii i Rawenny.

Był krytycznie nastawiony do Eugeniusza IV podczas soboru powszechnego zwołanego w 1431 roku. Brał aktywny udział w soborze w Bazylei. Jako jedyny kardynał pozostał przy tym zgromadzeniu, gdy papież odwołał je za koncyliaryzm. Był głównym inicjatorem wyboru przez sobór bazylejski antypapieża Feliksa V.

W 1449 roku pojednał się z papieżem Mikołajem V i wrócił do pracy w Kurii Rzymskiej. Został wysłany jako legat do Niemiec. Po powrocie udał się do swojej archidiecezji w Arles. Zmarł 16 września 1450 roku w opinii świętości.

Został beatyfikowany przez papieża Klemensa VII w 1527 roku[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Blessed Louis Allemand (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-05-24].

Linki zewnętrzne[edytuj]