Ludwik Burbon (diuk Burbon)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludwik I Bourbon
ilustracja
książę Burbonii
Okres od 1327
do 29 stycznia 1342
Dane biograficzne
Dynastia Burbonowie
Data urodzenia 1279
Data śmierci 29 stycznia 1342
Ojciec Robert z Clermont
Matka Beatrycze Burgundzka
Żona Maria d'Avesnes
Dzieci Piotr I,
Joanna,
Małgorzata,
Maria,
Filipa,
Jakub,
Jakub I,
Beatrycze

Ludwik Burbon (fr. Louis I de Bourbon), zwany także Kulawym (fr. le Boiteux) (1279 - 29 stycznia 1342) - diuk Burbonii, hrabia Clermont i La Marche, najstarszy syn Roberta z Clermont i Beatrycze Burgundzkiej, dziedziczki Burbonii.

Louis I of Bourbon.jpg

Był marnym dowódcą, walczył w bitwie pod Courtrai (1302) i bitwie pod Mons-en-Pévèle (1304). Jako jeden z pierwszych feudałów rzucił się do ucieczki pod Courtrai, co przesądziło o klęsce francuskiego rycerstwa. Był blisko związany z dworem ostatnich Kapetyngów, w 1312 został mianowany wielkim pokojowcem Francji, a w 1327 parem Francji. W 1327 król Karol IV zmusił go do oddania koronie hrabstwa Clermont w zamian za hrabstwo La Marche i podniesienie rodziny Bourbon do rangi książąt. W 1331 Clermont i tak wróciło do rąk Ludwika.

Ludwik był protoplastą dynastii Burbonów. Prawdopodobnie cierpiał na zaburzenia psychiczne, często przechodził załamania nerwowe. Chorobę odziedziczył po nim jego najstarszy syn i jego dzieci np. Joanna de Burbon, przyszła królowa Francji, matka króla Karola VI Szalonego.

Małżeństwo i potomkowie[edytuj | edytuj kod]

W 1310 roku ożenił się z Marie d'Avesnes, córką hrabiego Holandii - Jana II z Avesnes i Filipiny Luksemburskiej. Doczekali się ośmiorga dzieci:


Poprzednik
brak
Diuk de Burbon
1327-1342
Następca
Piotr I