Ludwik Eminowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludwik Eminowicz
Data i miejsce urodzenia 3 sierpnia 1880
Kraków
Data i miejsce śmierci 5 grudnia 1946
Przesieka
Dziedzina sztuki liryka, poemat
Epoka Młoda Polska, dwudziestolecie międzywojenne
Ważne dzieła
  • Pathétique (1913)
  • Wariacje (1918)
  • Drabina Jakubowa (1938)
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Ludwik Eminowicz (ur. 3 sierpnia 1880, Kraków, zm. 5 grudnia 1946, Przesieka) – polski poeta i tłumacz tworzący w czasach Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego.

Ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Następnie pracował jako nauczyciel gimnazjalny. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę był naczelnikiem wydziału w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej. Publikował m.in. w „Chimerze”, „Krytyce” i „Maskach”. Tworzył głównie lirykę i poematy, z których ważniejsze to Pathétique (1913), Wariacje (1918), Drabina Jakubowa (1938). Przełożył na język polski tragedię Bachantki Eurypidesa oraz powieść Diable eliksiry E.T.A. Hoffmanna.

W 1929 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi „za zasługi na polu propagandy zagranicą polskiej pracy społecznej”[1].

Ludwika Eminowicza wspominał w jednym ze swoich utworów Tadeusz Różewicz[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M.P. z 1930 r. Nr 2, poz. 1.
  2. Magdalena Rabizo-Birek, Książka o poetach poetów, „Wielogłos” 1-2/2009, s. 180.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Artur Hutnikiewicz: Młoda Polska. Wyd. IX - 5 dodruk. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 395, 428, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 978-83-01-13850-9.