Ludwik II (cesarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludwik II
król Włoch, Dolnej Burgundii i Prowansji, Cesarz Rzymski
ilustracja
Król Włoch
Okres

od 855 (koregent od 844)
do 875

Poprzednik

Lotar I

Następca

Karol II Łysy

cesarz rzymski
Okres

od 855
do 875

Poprzednik

Lotar I

Następca

Karol II Łysy

Król Prowansji
Okres

od 863
do 875

Poprzednik

Karol z Prowansji

Następca

Karol II Łysy

Król Dolnej Burgundii
Okres

od 863
do 875

Poprzednik

Karol z Prowansji

Następca

Karol Łysy

Dane biograficzne
Dynastia

Karolingowie

Data urodzenia

ok. 825

Data śmierci

12 sierpnia 875

Ojciec

Lotar I

Matka

Ermengarda z Tours

Żona

Engelberga

Dzieci

Gisla
Irmgarda

Ludwik II (ur. ok. 825, zm. 12 sierpnia 875 niedaleko Ghedi, prow. Brescia) – najstarszy syn Lotara I, ostatni z włoskiej linii Karolingów, król Włoch od 844, cesarz rzymski od 855.

Przed 5 października 851 poślubił Engelbergę (zm. ok. 900). Miał z nią córki Gizelę, ksienię w Brescii, oraz Irmgardę, żonę Bozona, króla Dolnej Burgundii.

Po jego śmierci państwo wraz z tytułem cesarskim przypadło w udziale jego stryjowi Karolowi II Łysemu. Pochowany w krypcie mediolańskiej bazyliki św. Ambrożego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]