Ludwik Jaroszyński
.jpg)
| |
| Data urodzenia |
1840 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
21 sierpnia 1862 |
| Zawód, zajęcie |
działacz niepodległościowy |
Ludwik Jaroszyński (ur. 1840 w Wojciechowicach[1] – zm. 21 sierpnia 1862 w Warszawie) – polski konspirator.
Urodził się w rodzinie Mateusza, ekonoma w Wojciechowicach i Mikułowicach oraz Agaty[1]. W wieku 12 lat przeniósł się do Rytwian, do swojego brata – Jana, który był wówczas wójtem; ten oddał go po kilku latach na naukę do staszowskiego krawca Moledzińskiego[1]. W 1858 został wyzwolony na czeladnika krawieckiego[1]. Po wyzwolinach przeniósł się za pracą do Warszawy, gdzie często zmieniał miejsce pracy i adresy zamieszkania[1].
Był członkiem Organizacji Miejskiej Warszawy[2][1]. Był wykonawcą nieudanego zamachu na namiestnika Królestwa Polskiego wielkiego księcia Konstantego (3 lipca 1862)[2][1].
Więziony był w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej[2]. 14 sierpnia 1862 został skazany przez sąd wojenny na karę śmierci; wyrok zatwierdzono 19 sierpnia[1]. Dwa dni później został stracony na stokach Cytadeli[2][1] przez powieszenie[1].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stefan Król, Cytadela warszawska, Książka i Wiedza, Warszawa 1978.
- Józef Żak, Staszowski czeladnik krawiecki - zamachowcem [w:] „Goniec Staszowski. Pismo społeczno-kulturalne”, Nr 2-3/2025, Staszowskie Towarzystwo Kulturalne, ISSN 2545-2991.