Ludwik Młokosiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mlokosiewicz.jpg
 Odnowiony nagrobek L. Młokosiewicza na cmentarzu w Lagodekhi
Odnowiony nagrobek L. Młokosiewicza na cmentarzu w Lagodekhi
Tablica upamiętniająca L. Młokosiewicza, umieszczona na budynku siedziby rezerwatu Lagodechi

Ludwik Aleksander Młokosiewicz (ur. 25 sierpnia 1831 w Warszawie, zm. 4 sierpnia 1909 w Dagestanie)[1] – zoolog i botanik Kaukazu oraz podróżnik, odkrywca i alpinista.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Jego ojcem był generał brygady Królestwa Polskiego Franciszek Młokosiewicz, a matką Anna z Janikowskich[2]. Dzieciństwo spędzał w Warszawie oraz w należącym do rodziców majątku ziemskim Omięcinie (k. Szydłowca)[2]. Od 1842 do 1845 r. na polecenie ojca i wbrew swej woli uczył się w Aleksandryjskim Korpusie Kadetów w Brześciu nad Bugiem, jednak po zgonie ojca wrócił do Warszawy, nie kończąc tej szkoły i dalsze nauki pobierał prywatnie[2]. W 1853 r. wstąpił do rosyjskiej armii, a jako ochotnik mógł sugerować miejsce służby – wybrał Kaukaz, którym już wcześniej był zafascynowany[2]. Służył w wojsku do 1861 r[3]. W trakcie służby, którą odbywał w Lagodechi na południowo-wschodnich zboczach Kaukazu, w Gruzji uzyskał zgodę dowództwa na urządzenie ozdobnego parku przy garnizonie, do którego sprowadził szereg roślin[2]. W 1862, już jako cywil wyjechał badać przyrodę Persji. Po rocznym pobycie w Persji i Beludżystanie od razu po powrocie został aresztowany pod zarzutami politycznymi i skazany na 6 lat zesłania w guberni woroneskiej, z którego to zesłania zwolniono go w 1867[4]. W 1878 r. powtórnie prowadził badania w Persji. W tymże roku został leśnikiem w Lagodechi, na którym to stanowisku był aż do emerytury w 1897[4]. Prowadził badania przyrodnicze, dostarczał polskim i zagranicznym muzeom okazy botaniczne i zoologiczne[5].Podjął też próby zdobycia kilku wysokich szczytów Kaukazu i Persji, w tym w 1889 Wielkiego Araratu[6].

Do gatunków noszących do dzisiaj nazwisko Młokosiewicza należą cietrzew kaukaski (Lyrurus mlokosiewiczi) oraz piwonia Młokosiewicza (Paeonia mlokosewitschii)[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Chodubski 1982 s. 422, 428
  2. a b c d e Chodubski 1982 s. 422
  3. Chodubski 1982 s. 423-424. Chodubski podaje datę zwolnienia z armii 1869, ale jest to zapewne literówka, jak wynika z całego biogramu – od 1861 r. wg tegoż autora miał być już cywilem
  4. a b Chodubski 1982 s. 424
  5. Chodubski 1982 s. 424-426
  6. Chodubski 1982 s. 424, 427
  7. Chodubski 1982 s. 425

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Chodubski A., 1982: Ludwik Młokosiewicz (1831–1909) – pionier badań flory i fauny Kaukazu. Kwartalnik Historii Nauki i Techniki, t. 27, nr 2: 421-428. [1]