Ludwik Zagórny-Marynowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ludwik Zagórny-Marynowski
Ludwik Zagórny-Marynowski.jpg
Data i miejsce urodzenia 1875
Borek Fałęcki, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 15 września 1944
Warszawa, Polska
Minister kolei żelaznych
Okres od 10 marca 1922
do 26 maja 1923
Poprzednik Julian Eberhardt
Następca Leon Karliński

Ludwik Zagórny-Marynowski (ur. 1875 w Borku Fałęckim (obecnie dzielnica Krakowa), zm. 15 września 1944 w Warszawie) – polski inżynier, minister kolei żelaznych.

Od ukończenia Politechniki w Wiedniu (Technische Hochschule), był związany z kolejnictwem. W latach 1919-1920 pełnił funkcję dyrektora DOKP w Stanisławowie, od 10 marca 1922 do 14 grudnia 1922 był ministrem kolei żelaznych w rządach: Antoniego Ponikowskiego, Artura Śliwińskiego i Juliana Nowaka. A od 16 grudnia 1922 do 26 maja 1923 był kierownikiem tegoż resortu w rządzie Władysława Sikorskiego. Następnie przeszedł na emeryturę.

Ludwik Zagórny-Marynowski zmarł 15 września 1944 w Warszawie podczas ewakuacji ludności cywilnej w trakcie powstania warszawskiego.

Bibliografia[edytuj]