Ludwik Zdanowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludwik Zdanowicz
biskup
Ilustracja
Kraj działania  Imperium Rosyjskie
Data i miejsce urodzenia 18 maja 1814
Datnów
Data i miejsce śmierci 26 grudnia 1896
Wilno
biskup pomocniczy wileński
Okres sprawowania 1889 - 1896
administrator diecezji wileńskiej
Okres sprawowania 1885 - 1890,
1895 - 1896
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 17 kwietnia 1837
Prezbiterat 12 czerwca 1837
Nominacja biskupia 30 grudnia 1889
Sakra biskupia 11 maja 1890
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 11 maja 1890
Miejscowość Petersburg
Miejsce kościół Świętej Katarzyny w Petersburgu
Konsekrator Aleksander Kazimierz Bereśniewicz
Współkonsekratorzy Anton Zerr,
Antoni Baranowski

Ludwik Feliks Zdanowicz (ur. 18 maja 1814 w Datnowie, zm. 26 grudnia 1896 w Wilnie) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy i administrator diecezji wileńskiej.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie szlacheckiej na Żmudzi. Ukończył seminarium i Akademię Duchowną w Wilnie. 17 kwietnia 1837 otrzymał święcenia diakonatu, a 12 czerwca 1837 prezbiteriatu z rąk biskupa pomocniczego wileńskiego Andrzeja Benedykta Kłągiewicza. Jego neoprezbiter został wikariuszem parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Widzach oraz kapelanem majątku Cerkliszki hr. Edwarda Mostowskiego. Następnie pełnił funkcje: adiunkta Akademii Duchownej (1839 - 1842), gdzie wykładał teologię pastoralną i język łaciński oraz w 1841 uzyskał tytuł magistra świętej teologii, profesora Seminarium Duchownego w Wilnie (1842 - 1844), inspektora Seminarium Duchownego w Wilnie, kaznodziei katedralnego oraz proboszcza parafii św. Jana Chrzciciela w Holszanach (1844 - 1850), proboszcza parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Trokach (1850 - 1862), rektora i profesora Seminarium Duchownego w Wilnie (1863 - 1870).

25 marca 1859 został kanonikiem wileńskim. W 1878 wybrany przez kapitułę wileńską asesorem kolegium petersburskiego. W Petersburg był również profesorem seminarium. 1 sierpnia 1885, po aresztowaniu przez Rosjan za protesty przeciwko nasileniu działań rusyfikacyjnych i ograniczaniu praw Polaków biskupa wileńskiego Karola Hryniewieckiego, wybrany administratorem diecezji wileńskiej. Funkcję tę pełnił do objęcia diecezji przez nowego biskupa 20 kwietnia 1890.

30 grudnia 1889 papież Leon XIII mianował go biskupem pomocniczym wileńskim oraz biskupem tytularnym Dionysiasu. 11 maja 1890 w kościele św. Katarzyny w Petersburgu przyjął sakrę biskupią z rąk biskupa kujawsko-kaliskiego Aleksandra Kazimierza Bereśniewicza. Współkonsekratorami byli biskup tyraspolski Anton Zerr oraz biskup pomocniczy żmudzki Antoni Baranowski.

Po śmierci biskupa wileńskiego Antoniego Franciszka Audziewicza w 1895 kapituła wileńska ponownie wybrała bpa Zdanowicza administratorem diecezji. Pełnił tę funkcję do śmierci 26 grudnia 1896. Pochowany na cmentarzu na Rossie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]