Ludy semickie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ludy semickie lub Semici (od imienia biblijnego Sema) – umowna nazwa grupy ludów posługujących się językami należącymi do rodziny języków semickich. Termin został prawdopodobnie wprowadzony w roku 1781 przez niemieckiego filologa Augusta Schlözera[1]. Współcześnie w nauce dalej stosowany[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ron J. Bigalke. Anti-Semitism. „The Encyclopedia of Christian Civilization”, 2011. DOI: 10.1002/9780470670606.wbecc0054 (ang.). 
  2. Odkrycie najstarszego koła wodnego na rzymskiej mozaice z Apamei, Uniwersytet Warszawski, 16 listopada 2020 [dostęp 2020-12-15] (pol.).