Luigi Dallapiccola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Luigi Dallapiccola (ur. 3 lutego 1904 w Pisino d’Istria, zm. 19 lutego 1975 we Florencji) – włoski kompozytor awangardowy. Uważany za klasyka modernizmu w muzyce i za pioniera muzyki dodekafonicznej we Włoszech.

Życiorys[edytuj]

W dzieciństwie podczas I wojny światowej został internowany wraz z rodziną w obozie w Grazu (Austria), gdzie miał dostęp do fortepianu. W latach dwudziestych studiował pianistykę w konserwatorium we Florencji, gdzie w 1931 został wykładowcą.

W młodości był zwolennikiem faszyzmu; stworzył muzykę do wiersza Gabriele d'Annunzio La Canzone del Quarnaro, opiewającego roszczenia Włoch do Dalmacji. W późniejszych latach stał się antyfaszystą, czego wyrazem były powstałe w latach 1938–1941 Canti di prigionia (Pieśni uwięzionych) oraz późniejsze Canti di liberazione (Pieśni wyzwolenia) z lat 1951–1955. Sprzeciwiał się włoskiej agresji na Etiopię oraz udziałowi Włoch w hiszpańskiej wojnie domowej.

W jego twórczości najważniejszą pozycję stanowią opery pisane techniką dwunastotonową z zastosowaniem kontrapunktu.

Był członkiem honorowym Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej (ISCM).

Dzieła (wybór)[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Raymond Fearn: The music of Luigi Dallapiccola. New York, Rochester, 2003