Luigi Radice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Luigi Radice
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 stycznia 1935
Cesano Maderno, Włochy
Data i miejsce śmierci 7 grudnia 2018
Turyn
Wzrost 173 cm
Pozycja obrońca
Kariera juniorska
Lata Klub
1953–1954 A.C. Milan
1954–1955 Ceriano Laghetto
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1955–1965 A.C. Milan 75 (1)
1959–1960 Triestina Calcio (wyp.) 31 (0)
1960–1961 Calcio Padova (wyp.) 24 (0)
W sumie: 130 (1)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1962  Włochy 5 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub
1969–1970 AC Monza
19??–19?? Treviso Calcio
1972–1973 AC Cesena
1973–1974 ACF Fiorentina
1975 Cagliari Calcio
1975–1980 Torino FC
1980–1981 Bologna FC
1981–1982 A.C. Milan
1982–1983 AS Bari
1983–1984 Inter Mediolan
1984–1989 Torino FC
1989–1990 AS Roma
1990–1991 Bologna FC
1991–1993 ACF Fiorentina
1993 Cagliari Calcio
1995–1996 Genoa CFC
1996–1998 AC Monza

Luigi Radice (ur. 15 stycznia 1935 w Cesano Maderno, zm. 7 grudnia 2018[1] w Turynie) – włoski piłkarz i trener.

Jako piłkarz Radice grał m.in. w Milanie, Triestinie i Padovie. Z reprezentacją Włoch uczestniczył w mistrzostwach świata w 1962. Z powodu kontuzji musiał przedwcześnie skończyć karierę. W 1976 roku zdobył z AC Torino mistrzostwo Włoch, pierwsze od 1949. Potem trenował takie kluby jak Milan, Inter Mediolan, AS Roma i AC Fiorentina.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Morto Radice, l'allenatore dell'ultimo scudetto del Torino (wł.). ansa.it. [dostęp 2018-12-07].


Poprzednik
Italo Galbiati
Trener AC Milan
1981-1982
Następca
Italo Galbiati