Luigi Sartor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Luigi Sartor
Data i miejsce urodzenia 30 stycznia 1975
Treviso, Włochy
Wzrost 182 cm
Pozycja obrońca
Kariera juniorska
Lata Klub
1991–1992 Juventus F.C.
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1992–1994 Juventus F.C. 1 (0)
1993–1994 AC Reggiana 1919 (wyp.) 5 (0)
1994–1997 Vicenza Calcio 64 (2)
1997–1998 Inter Mediolan 23 (1)
1998–2002 Parma F.C. 67 (0)
2002–2005 AS Roma 18 (0)
2004 Ancona Calcio (wyp.) 9 (0)
2005 Genoa CFC (wyp.) 9 (0)
2006 FC Sopron 7 (0)
2007 Hellas Werona 7 (0)
2008–2009 Ternana Calcio 24 (0)
W sumie: 234 (3)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1996–1997 Włochy U-21 9 (0)
1998–2002  Włochy 2 (0)
W sumie: 11 (0)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy U-21 w piłce nożnej
Złoto Hiszpania 1996

Luigi Sartor (ur. 30 stycznia 1975 w Treviso) – piłkarz włoski grający na pozycji prawego obrońcy.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Sartor jest wychowankiem zespołu Calcio Padova. Występował tam tylko w drużynach juniorskich i w młodym wieku trafił do drużyny Juventusu. W Serie A zadebiutował 6 grudnia 1992 w przegranym 0:2 wyjazdowym spotkaniu z Fiorentiną. Debiut nie był jednak udany, gdyż Sartor strzelił samobójczego gola swojemu bramkarzowi Angelo Peruzziemu. W Juve rozegrał tylko jedno spotkanie i w 1993 roku przeszedł do Reggiany, w której także grał w małej liczbie meczów. W 1994 roku Sartor został piłkarzem Vicenzy Calcio. Tam grał w podstawowej jedenastce i na koniec sezonu awansował do Serie A. W 1997 roku zdobył Puchar Włoch.

Latem 1997 Sartor przeszedł do silniejszego Interu Mediolan. Tam także grał w pierwszym składzie i odniósł swój kolejny sukces w karierze - zdobył Puchar UEFA (w finale z S.S. Lazio zagrał od 72. minuty). Już po roku Luigi zmienił barwy klubowe i trafił do Parmy. W 1999 roku po raz drugi w ciągu dwóch lat sięgnął po Puchar UEFA (nie wystąpił w wygranym 3:0 finale z Olympique Marsylia). W Parmie występował przez cztery lata, ale w większości meczów był zawodnikiem rezerwowym. Latem 2002 podpisał kontrakt z Romą, ale miał problemy z wywalczeniem miejsca w składzie i w sezonie 2003/2004 wypożyczono go do Ancony Calcio, z którą spadł do Serie B, a w sezonie 2004/2005 do Genoi. Latem 2005 Sartor wyjechał na Węgry i zaliczył 7 występów w FC Sopron, w którym grywał wraz z rodakiem Giuseppe Signorim. Sezon 2006/2007 spędził w drugoligowym Hellas Werona.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1992/93 Juventus F.C. Włochy  Serie A 1 0
1993/94 A.C. Reggiana 1919 Włochy  Serie A 5 0
1994/95 Vicenza Calcio Włochy  Serie B 23 2
1995/96 Vicenza Calcio Włochy  Serie A 15 0
1996/97 Vicenza Calcio Włochy  Serie A 26 0
1997/98 Inter Mediolan Włochy  Serie A 23 1
1998/99 AC Parma Włochy  Serie A 13 0
1999/00 AC Parma Włochy  Serie A 16 0
2000/01 AC Parma Włochy  Serie A 29 0
2001/02 AC Parma Włochy  Serie A 19 0
2002/03 AS Roma Włochy  Serie A 12 0
2003/04 Ancona Calcio Włochy  Serie A 9 0
2004/05 AS Roma Włochy  Serie A 7 0
2004/05 Genoa CFC Włochy  Serie B 9 0
2005/06 AS Roma Włochy  Serie A 0 0
2005/06 FC Sopron Węgry  Soproni Liga 7 0
2006/07 Hellas Werona Włochy  Serie B 7 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 1996 roku Sartor wystąpił wraz z reprezentacją Włoch U-21 na Mistrzostwach Europy U-21. Z imprezy tej przywiózł złoty medal. Wcześniej zaliczył 5 występów w kadrze U-17, a w U-21 zagrał 10 razy. W pierwszej reprezentacji zadebiutował 28 stycznia 1998 w wygranym 3:1 towarzyskim meczu z Paragwajem. W „Squadra Azzurra” zagrał łącznie we 2 spotkaniach.