Luis Alberto Suárez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Luis Alberto Suárez Díaz)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy urugwajskiego piłkarza. Zobacz też: inne osoby nazywające się „Luis Suárez”.
Luis Suárez
2015 UEFA Super Cup 82.jpg
Imię i nazwisko Luis Alberto Suárez Díaz
Data i miejsce
urodzenia
24 stycznia 1987
Salto, Urugwaj
Pseudonim El Pistolero
Pozycja napastnik
Wzrost 182 cm
Informacje klubowe
Obecny klub Barcelona
Numer 9
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2005–2006
2006–2007
2007–2011
2011–2014
2014–
Nacional
Groningen
Ajax
Liverpool
Barcelona
27 (10)
29 (10)
110 (81)
110 (69)
62 (56)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2007
2012
2007–
 Urugwaj U-20
 Urugwaj U-23
 Urugwaj
4 (2)
5 (3)
82 (44)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 24 maja 2016.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 14 listopada 2014.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Luis Alberto Suárez Díaz (wym. [ˈlwiz 'swares], ur. 24 stycznia 1987 w Salto) – urugwajski piłkarz występujący na pozycji napastnika w hiszpańskim klubie FC Barcelona oraz w reprezentacji Urugwaju. Złoty medalista Copa América 2011. Uczestnik Mistrzostw Świata 2010, 2014 oraz Pucharu Konfederacji 2013.

Kariera klubowa[edytuj]

Nacional[edytuj]

Zawodową karierę piłkarską rozpoczynał w urugwajskim klubie Club Nacional de Football. W 2006 przeniósł się do FC Groningen, dla którego strzelił 11 goli w 31 spotkaniach.

Ajax[edytuj]

Dzięki swojej grze wzbudził zainteresowanie klubu Ajax Amsterdam, który ostatecznie sprowadził go 9 sierpnia 2007 za 7,5 miliona euro. Suárez po raz pierwszy w barwach Ajaksu zagrał w eliminacjach Ligi Mistrzów ze Slavią Praga. Ligowy debiut w nowym klubie zaliczył natomiast w wygranym pojedynku przeciwko De Graafschap (8:1), w którym zdobył jedną bramkę i zaliczył trzy asysty. 20 września 2009 Suárez zdobył 4 bramki w zwycięskim meczu ligowym z Venlo (4:0). 20 listopada 2010 podczas meczu z PSV Eindhoven ugryzł piłkarza rywala, Otmana Bakkala w okolice obojczyka, za co został zawieszony przez klub na dwa spotkania ligi holenderskiej[1].

Liverpool[edytuj]

31 stycznia 2011 przeniósł się za 26,5 mln euro do Liverpoolu, stając się tym samym pierwszym Urugwajczykiem przywdziewającym trykot Liverpoolu oraz drugim najdroższym zawodnikiem tego klubu, zaraz po Andym Carrollu[2][3]. 2 lutego 2011, w swoim debiucie w drużynie „The Reds”, zdobył bramkę, która przypieczętowała zwycięstwo Liverpoolu nad Stoke City (2:0). Znajdował się wówczas na boisku 16. minut. Następnie zaliczył świetny, lecz pechowy występ z Wigan Athletic. Został okrzyknięty graczem meczu po wygranym spotkaniu z Manchesterem United (3:1), w którym zaliczył asystę. Następnie zdobył gola w meczu z Sunderlandem. 9 maja 2011, Liverpool wygrał na wyjeździe z Fulham (5:2), a Suárez strzelił gola w 75. minucie spotkania.

W sezonie 2011/2012 Suárez zdobył z drużyną Puchar Ligi Angielskiej[4] oraz zagrał w finale Pucharu Anglii. Suárez w sezonie 2012/2013 zdobył 30 bramek dla Liverpoolu, lecz pod koniec sezonu w meczu z Chelsea ugryzł Branislava Ivanovicia, za co został ponownie zawieszony na dziesięć spotkań ligi angielskiej. W sezonie 2013/2014 powrócił na mecz z Crystal Palace, strzelając 2 bramki. Następnie skompletował hat-tricka w spotkaniu z West Bromwich Albion. Wysoka forma urugwajskiego napastnika dała o sobie znać również w meczu z Norwich City, w którym zdobył 4 bramki. 10 stycznia nagrodzono go tytułem najlepszego piłkarza miesiąca w grudniu. Został pierwszym zawodnikiem w historii Premier League, który w jednym miesiącu zapisał na swoim koncie aż 10 bramek. Za swoje osiągnięcia w sezonie 2013/2014 został nagrodzony tytułem Piłkarza roku w Anglii według Professional Footballers’ Association[5].

Barcelona[edytuj]

11 lipca 2014 kluby FC Barcelona i Liverpool doszły do porozumienia w sprawie 5-letniego kontraktu dla Suareza[6]. Zadebiutował na Santiago Bernabéu w przegranym 3:1 meczu w El Clásico w którym zaliczył asystę przy bramce Neymara. Pierwszego gola dla Dumy Katalonii strzelił w meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów przeciwko cypryjskiemu klubowi Apoel[7]. Już w pierwszym sezonie zdobył potrójną koronę wygrywając z „Dumą Katalonii” mistrzostwo Hiszpanii, Puchar Króla i Ligę Mistrzów[potrzebny przypis]. 20 grudnia 2015 triumfował w Klubowych mistrzostwach świata 2015, pokonując w finale River Plate (3:0)[8]. 20 kwietnia 2016 w wygranym 8:0 meczu 34. kolejki Primera División z Deportivo La Coruña, Suárez strzelił 4 gole oraz zaliczył 3 asysty, dzięki zdobyciu tych bramek, awansował z 30 golami na 2. miejsce w klasyfikacji strzelców ligi hiszpańskiej, tuż za Cristiano Ronaldo (31 goli), a także został liderem Primera División w klasyfikacji kanadyjskiej z 43. punktami (30 goli + 13 asyst)[9].

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Luis Suárez z nagrodą dla najlepszego zawodnika turnieju Copa America 2011.

W reprezentacji Urugwaju zadebiutował 8 lutego 2007 w wygranym meczu towarzyskim przeciwko Kolumbii. Wówczas został wyrzucony z boiska w 85. minucie po zgromadzeniu dwóch żółtych kartek. Na Mistrzostwach Świata 2010 w meczu ćwierćfinałowym przeciwko Ghanie Suárez otrzymał czerwoną kartkę w ostatniej doliczonej minucie dogrywki za obronę piłki ręką na linii bramkowej. Ghana nie wykorzystała rzutu karnego, a Urugwaj wygrał w serii rzutów karnych i awansował do półfinału[10]. 24 lipca 2011 został wybrany najlepszym piłkarzem na turnieju Copa America, jednocześnie zwyciężając w rozgrywkach odbywających się w Argentynie. Reprezentacja Urugwaju zdobyła tytuł mistrzowski po raz piętnasty, ustalając w ten sposób nowy rekord liczby tytułów. Dotychczasowy rekord Urugwaj dzielił z Argentyną. Na Mistrzostwach Świata w 2014 w grupowym meczu przeciwko Włochom po raz trzeci w karierze zdarzyło mu się ugryźć zawodnika, tym razem był to Giorgio Chiellini. Z tego powodu został zawieszony przez FIFĘ na 4 miesiące rozgrywek klubowych oraz 9 meczów reprezentacji. Poza tym na Suáreza nałożono karę 100 tys. franków szwajcarskich[11].

Życie prywatne[edytuj]

Jest czwartym z siedmiorga potomków Rodolfo Suáreza i Sandry Diaz. W wieku siedmiu lat przeprowadził się z całą rodziną do Montevideo, gdzie jego rodzice udali się za pracą. Niedługo później Sandra i Rodolfo się rozwiedli, a Luis zaczął sprawiać problemy wychowawcze[12]. Luis jest bratem Paolo, Diega i Maximiliano, którzy także są piłkarzami.

Statystyki[edytuj]

Klubowe[edytuj]

(aktualne na dzień 22 maja 2016)
Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Puchar ligi Europa[a] Inne[b] Suma
M B M B M B M B M B M B
Nacional 2005 Primera División 0 0
2005/06 Primera División 27 10 27 10
Ogólnie 27 10 0 0 0 0 0 0 0 0 27 10
Groningen 2006/07 Eredivisie 29 10 2 1 31 11
Ajax 2007/08 Eredivisie 33 17 3 2 4 1 4 2 44 22
2008/09 Eredivisie 31 22 2 1 10 5 43 28
2009/10 Eredivisie 33 35 6 8 9 6 48 49
2010/11 Eredivisie 13 7 1 1 9 4 1 0 24 12
Ogólnie 110 81 12 12 0 0 32 16 5 2 159 111
Liverpool 2010/11 Premier League 13 4 13 4
2011/12 Premier League 31 11 4 3 4 3 39 17
2012/13 Premier League 33 23 2 2 1 1 8 4 44 30
2013/14 Premier League 33 31 3 0 1 0 37 31
Ogólnie 110 69 9 5 6 4 8 4 0 0 133 82
Barcelona 2014/15 Primera División 27 16 6 2 10 7 43 25
2015/16 Primera División 35 40 4 5 9 8 5 6 53 59
Ogólnie 62 56 10 7 0 0 19 15 5 6 96 84
Ogólnie w karierze 338 226 31 24 6 4 61 36 10 8 446 298

Reprezentacyjne[edytuj]

(aktualne na dzień 14 listopada 2014)
Reprezentacja Rok Mecze Bramki
Urugwaj U-20
2007 4 2
Ogólnie 4 2
Urugwaj
2007 5 2
2008 9 3
2009 11 3
2010 11 7
2011 13 10
2012 8 4
2013 16 9
2014 6 5
Ogólnie 79 43

Sukcesy[edytuj]

Nacional[edytuj]

Ajax[edytuj]

Liverpool[edytuj]

Barcelona[edytuj]

Reprezentacyjne[edytuj]

Indywidualne[edytuj]

Uwagi

  1. Uwzględniono: Liga Mistrzów UEFA – 30 (20), Liga Europy UEFA – 31 (16)
  2. Uwzględniono: Klubowe mistrzostwa świata – 2 (5), Superpuchar Europy UEFA – 1 (1), Superpuchar Hiszpanii – 2 (0), Holandii – 1 (0), Baraż o awans do Ligi Mistrzów – 4 (2)
  3. Ex aequo z Munir El Haddadi, John Guidetti, Lionel Messi i Álvaro Negredo
  4. Ex aequo z Cristiano Ronaldo

Przypisy

  1. Liga holenderska. Suarez "pokazał zęby" i ugryzł rywala. sport.pl. [dostęp 2010-11-23].
  2. Liverpoolfc.tv: Reds agree Suarez deal (ang.). 2011-01-28. [dostęp 2011-01-28].
  3. sport.tvp.pl: Urugwajski skandalista przenosi się na Anfield. [dostęp 2011-01-29].
  4. Chris Bevan: Cardiff 2-2 Liverpool (Liverpool win 3-2 on penalties) (ang.). BBC Sport, 2012-02-26. [dostęp 2012-02-26].
  5. a b Men's PFA Player's Player of the Year: Luis Suarez (ang.). Professional Footballers’ Association, 2014-04-27. [dostęp 2014-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-03)].
  6. Acord amb el Liverpool FC per al traspàs de Luis Suárez (hiszp.). fcbarcelona.cat. [dostęp 2014-07-12].
  7. Wreszcie! Pierwszy gol Luisa Suareza w Barcelonie (pol.). ekstraklasa.net. [dostęp 2014-12-15].
  8. Trzeci triumf Barcelony (pol.). transfermarkt.pl. [dostęp 2015-12-20].
  9. Deportivo La Coruna - FC Barcelona 0-8 w 34. kolejce Primera Division (pol.). sport.interia.pl. [dostęp 2016-04-20].
  10. MŚ2010: Dramat Gyana szczęściem Urugwaju. Tylko Piłka, 2010/2007/2002. [dostęp 2010-07-03].
  11. http://www.przegladsportowy.pl/pilka-nozna/ms-2014,suarez-z-najwyzsza-kara-w-historii-mistrzostw-swiata,artykul,479242,1,1036.html
  12. Luis Suarez’s rise from the streets of Montevideo to Liverpool FC hero – part one (ang.). liverpoolecho.co.uk. [dostęp 29 listopada 2014].
  13. Luis Suarez: Liverpool striker is football writers' Player of the Year (ang.). BBC Sport, 2014-05-05. [dostęp 2014-05-05].
  14. Luis Suarez honours, awards & transfer info (ang.). Premier League. [dostęp 2014-05-03].

Linki zewnętrzne[edytuj]