Luis Suárez (ur. 1987)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Luis Suárez
Ilustracja
Luis Suárez (2018)
Pełne imię i nazwisko

Luis Alberto Suárez Díaz

Data i miejsce urodzenia

24 stycznia 1987
Salto

Wzrost

182 cm

Pozycja

napastnik

Informacje klubowe
Klub

Nacional

Numer w klubie

9

Kariera juniorska
Lata Klub
1991–1994 Artigas Salto
1994–2000 Urreta
2000–2005 Nacional
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2005–2006 Nacional 27 (10)
2006–2007 FC Groningen 29 (10)
2007–2010 AFC Ajax 110 (81)
2011–2014 Liverpool 110 (69)
2014–2020 FC Barcelona 191 (147)
2020–2022 Atlético Madryt 67 (32)
2022– Nacional 13 (6)
W sumie: 547 (355)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2007  Urugwaj U-20 4 (2)
2012  Urugwaj IO 3 (0)
2007–  Urugwaj 135 (68)
W sumie: 142 (70)
  1. Aktualne na: 24 października 2022.
  2. Aktualne na: 24 listopada 2022.
Faksymile
Dorobek medalowy
Copa América
złoto Argentyna 2011
Strona internetowa

Luis Alberto Suárez Díaz (wym. [ˈlwiz 'swares]; ur. 24 stycznia 1987 w Salto) – urugwajski piłkarz, występujący na pozycji napastnika w urugwajskim klubie Nacional oraz w reprezentacji Urugwaju. Zaliczany do najlepszych napastników w historii piłki nożnej[1][2].

Od 2007 występuje w reprezentacji Urugwaju w piłce nożnej. Z 68 golami jest jej najskuteczniejszym strzelcem. Złoty medalista Copa América 2011, uczestnik Mistrzostw Świata 2010, 2014, 2018, Pucharu Konfederacji 2013, Copa América 2016, 2019 i 2021.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Nacional[edytuj | edytuj kod]

Zawodową karierę piłkarską rozpoczynał w urugwajskim klubie Club Nacional de Football. W 2006 przeniósł się do FC Groningen, dla którego strzelił 11 goli w 31 spotkaniach.

AFC Ajax[edytuj | edytuj kod]

Dzięki swojej grze wzbudził zainteresowanie klubu AFC Ajax, który ostatecznie sprowadził go 9 sierpnia 2007 za 7,5 miliona euro. Suárez po raz pierwszy w barwach Ajaksu zagrał w eliminacjach Ligi Mistrzów UEFA ze Slavią Praga. Ligowy debiut w nowym klubie zaliczył natomiast w wygranym pojedynku przeciwko De Graafschap (8:1), w którym zdobył jedną bramkę i zaliczył trzy asysty. 20 września 2009 Suárez zdobył 4 bramki w zwycięskim meczu ligowym z VVV Venlo (4:0). 20 listopada 2010 podczas meczu z PSV Eindhoven ugryzł piłkarza rywala, Otmana Bakkala w okolice obojczyka, za co został zawieszony przez klub na dwa spotkania ligi holenderskiej[3].

Liverpool[edytuj | edytuj kod]

31 stycznia 2011 przeniósł się za 26,5 mln euro do Liverpoolu, stając się tym samym pierwszym Urugwajczykiem przywdziewającym trykot Liverpoolu oraz drugim najdroższym zawodnikiem tego klubu, zaraz po Andym Carrollu[4][5]. 2 lutego 2011, w swoim debiucie w drużynie „The Reds”, zdobył bramkę, która przypieczętowała zwycięstwo Liverpoolu nad Stoke City (2:0). Znajdował się wówczas na boisku 16 minut. Następnie zaliczył świetny, lecz pechowy występ z Wigan Athletic. Został okrzyknięty graczem meczu po wygranym spotkaniu z Manchesterem United (3:1), w którym zaliczył asystę. Następnie zdobył gola w meczu z Sunderlandem. 9 maja 2011, Liverpool wygrał na wyjeździe z Fulham (5:2), a Suárez strzelił gola w 75. minucie spotkania.

W sezonie 2011/2012 Suárez zdobył z drużyną Puchar Ligi Angielskiej[6] oraz zagrał w finale Pucharu Anglii. Suárez w sezonie 2012/2013 zdobył 30 bramek dla Liverpoolu, lecz pod koniec sezonu w meczu z Chelsea ugryzł Branislava Ivanovicia, za co został ponownie zawieszony na dziesięć spotkań ligi angielskiej. W sezonie 2013/2014 powrócił na mecz z Crystal Palace, strzelając 2 bramki. Następnie skompletował hat tricka w spotkaniu z West Bromwich Albion. Wysoka forma urugwajskiego napastnika dała o sobie znać również w meczu z Norwich City, w którym zdobył 4 bramki. 10 stycznia nagrodzono go tytułem najlepszego piłkarza miesiąca w grudniu. Został pierwszym zawodnikiem w historii Premier League, który w jednym miesiącu zapisał na swoim koncie aż 10 bramek. Za swoje osiągnięcia w sezonie 2013/2014 został nagrodzony tytułem Piłkarza roku w Anglii według Professional Footballers’ Association[7].

FC Barcelona[edytuj | edytuj kod]

11 lipca 2014 kluby FC Barcelona i Liverpool doszły do porozumienia w sprawie 5-letniego kontraktu dla Suáreza[8]. Zadebiutował na Santiago Bernabéu w przegranym 3:1 meczu w El Clásico w którym zaliczył asystę przy bramce Neymara. Pierwszego gola dla Dumy Katalonii strzelił w meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów przeciwko cypryjskiemu klubowi APOEL FC[9]. Już w pierwszym sezonie zdobył potrójną koronę wygrywając z „Dumą Katalonii” mistrzostwo Hiszpanii, Puchar Króla i Ligę Mistrzów[potrzebny przypis]. 20 grudnia 2015 triumfował w Klubowych mistrzostwach świata 2015, pokonując w finale River Plate (3:0)[10]. 20 kwietnia 2016 w wygranym 8:0 meczu 34. kolejki Primera División z Deportivo La Coruña, Suárez strzelił 4 gole oraz zaliczył 3 asysty, dzięki zdobyciu tych bramek, awansował z 30 golami na 2. miejsce w klasyfikacji strzelców ligi hiszpańskiej, tuż za Cristiano Ronaldo (31 goli), a także został liderem Primera División w klasyfikacji kanadyjskiej z 43. punktami (30 goli + 13 asyst)[11]. 11 stycznia 2017 w wygranym 3:1 meczu 1/8 finału Pucharu Króla z Athletic Bilbao, zdobył swojego 100. gola w 120 spotkaniach w barwach Barcelony, stając się trzecim najszybszym zawodnikiem w historii, który strzelił 100 goli[12][13].

Atlético Madryt[edytuj | edytuj kod]

24 września 2020 FC Barcelona i Atlético Madryt doszły do porozumienia w kwestii transferu Suáreza, który podpisał kontrakt na 2 lata[14]. W nowych barwach Urugwajczyk zadebiutował już trzy dni później, w ligowym meczu z Granadą (6:1), zmieniając w 71. minucie spotkania Diego Costę. Suárez swój debiut w zespole z Madrytu okrasił 2 strzelonymi golami. 21 marca 2021 strzelił swojego 500. gola w oficjalnych występach. Urugwajczyk dokonał tego strzelając 437 goli w klubach oraz 63 bramki dla reprezentacji Urugwaju[15].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Luis Suárez z nagrodą dla najlepszego zawodnika turnieju Copa América 2011.

W reprezentacji Urugwaju zadebiutował 8 lutego 2007 w wygranym meczu towarzyskim przeciwko Kolumbii. Wówczas został wyrzucony z boiska w 85. minucie po zgromadzeniu dwóch żółtych kartek. Na Mistrzostwach Świata 2010 w meczu ćwierćfinałowym przeciwko Ghanie Suárez otrzymał czerwoną kartkę w ostatniej doliczonej minucie dogrywki za obronę piłki ręką na linii bramkowej. Ghana nie wykorzystała rzutu karnego, a Urugwaj wygrał w serii rzutów karnych i awansował do półfinału[16]. 24 lipca 2011 został wybrany najlepszym piłkarzem na turnieju Copa América 2011, jednocześnie zwyciężając w rozgrywkach odbywających się w Argentynie. Reprezentacja Urugwaju zdobyła tytuł mistrzowski po raz piętnasty, ustalając w ten sposób nowy rekord liczby tytułów. Dotychczasowy rekord Urugwaj dzielił z Argentyną. Na Mistrzostwach Świata w 2014 w grupowym meczu przeciwko Włochom po raz trzeci w karierze zdarzyło mu się ugryźć zawodnika, tym razem był to Giorgio Chiellini. Z tego powodu został zawieszony przez FIFĘ na cztery miesiące rozgrywek klubowych oraz 9 meczów reprezentacji. Poza tym na Suáreza nałożono karę 100 tys. franków szwajcarskich[17].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 30 października 2022)
Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Puchar ligi Europa[a] Inne[b] Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Nacional 2005 Primera División Uruguaya 1 0 1 0
2005/06 27 10 7 2 34 12
Ogólnie 27 10 0 0 0 0 0 0 8 2 35 12
FC Groningen 2006/07 Eredivisie 29 10 2 1 2 1 4 3 37 15
AFC Ajax 2007/08 33 17 3 2 4 1 4 2 44 22
2008/09 31 22 2 1 10 5 43 28
2009/10 33 35 6 8 9 6 48 49
2010/11 13 7 1 1 9 4 1 0 24 12
Ogólnie 110 81 12 12 0 0 32 16 5 2 159 111
Liverpool 2010/11 Premier League 13 4 13 4
2011/12 31 11 4 3 4 3 39 17
2012/13 33 23 2 2 1 1 8 4 44 30
2013/14 33 31 3 0 1 0 37 31
Ogólnie 110 69 9 5 6 4 8 4 0 0 133 82
FC Barcelona 2014/15 Primera División 27 16 6 2 10 7 43 25
2015/16 35 40 4 5 9 8 5 6 53 59
2016/17 35 29 6 4 9 3 1 1 51 37
2017/18 33 25 6 5 10 1 2 0 51 31
2018/19 33 21 5 3 10 1 1 0 49 25
2019/20 28 16 7 5 1 0 36 21
Ogólnie 191 147 27 19 0 0 55 25 10 7 283 198
Atlético Madryt 2020/21 Primera División 32 21 6 0 38 21
2021/22 35 11 7 1 1 0 45 13
Ogólnie 67 32 2 1 0 0 13 1 1 0 83 34
Nacional 2022 Primera División Uruguaya 13 6 0 0 3 2 16 8
Ogólnie w karierze 547 355 52 38 6 4 110 47 31 16 746 460

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 27 września 2022)
Reprezentacja Rok Mecze Bramki
Urugwaj U-20
2007 4 2
Ogólnie 4 2
Urugwaj
2007 6 2
2008 10 4
2009 12 3
2010 11 7
2011 13 10
2012 8 4
2013 16 9
2014 6 5
2016 8 3
2017 5 2
2018 11 6
2019 7 4
2020 3 4
2021 12 2
2022 6 3
Ogólnie 134 68

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Nacional[edytuj | edytuj kod]

AFC Ajax[edytuj | edytuj kod]

Liverpool[edytuj | edytuj kod]

FC Barcelona[edytuj | edytuj kod]

Atletico Madryt[edytuj | edytuj kod]

Urugwaj[edytuj | edytuj kod]

Copa América

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

  • Najskuteczniejszy urugwajski zawodnik w historii Primera División: 179 goli
  • Najskuteczniejszy urugwajski zawodnik w historii FC Barcelony: 198 goli
  • Najskuteczniejszy zawodnik w historii reprezentacji Urugwaju: 68 goli
  • Jeden z czterech zawodników, który strzelił gola w każdej minucie meczu[g]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest czwartym z siedmiorga potomków Rodolfo Suáreza i Sandry Diaz. W wieku siedmiu lat przeprowadził się z całą rodziną do Montevideo, gdzie jego rodzice udali się za pracą. Niedługo później Sandra i Rodolfo się rozwiedli, a Luis zaczął sprawiać problemy wychowawcze[22]. Luis jest bratem Paolo, Diega i Maximiliano, którzy także są piłkarzami. W 2009 Luis Suárez wziął ślub z przyjaciółką z dzieciństwa Sofią Balbi[23]. Para doczekała się trójki dzieci: córki Delfiny (ur. 2010) oraz synów Benjamina (ur. 2013) i Lautaro (ur. 2018)[24]. W 2016 Benjamin Suárez rozpoczął treningi w szkółce piłkarskiej FC Barcelony – FCB Escola[25].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Uwzględniono:
    Liga Mistrzów UEFA – 73 (27)
    Liga Europy UEFA – 28 (12)
    kwalifikacje do Ligi Mistrzów UEFA – 6 (4)
    kwalifikacje do Ligi Europy UEFA – 3 (4)
  2. Uwzględniono:
    Klubowe mistrzostwa świata – 2 (5)
    Superpuchar Europy UEFA – 1 (1)
    Copa Libertadores – 4 (0)
    Copa Sudamericana – 2 (0)
    Superpuchar Hiszpanii – 8 (1)
    Superpuchar Holandii – 1 (0)
    play-offs Primera División Uruguaya – 5 (4)
    play-offs Eredivisie – 8 (5)
  3. Ex aequo – Munir El Haddadi, John Guidetti, Lionel Messi i Álvaro Negredo
  4. Ex aequo – Lionel Messi.
  5. Ex aequo – Pablo Fornals i Lionel Messi.
  6. Ex aequo – Cristiano Ronaldo
  7. Ex aequo – Cristiano Ronaldo, Zlatan Ibrahimović i Robert Lewandowski

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ben Hayward, Uruguay legend would love to see 'best ever' Luis Suarez join River, Evening Standard, 21 kwietnia 2020 [dostęp 2022-10-28] (ang.).
  2. The 30 greatest strikers of all time, 90min.com, 25 maja 2021 [dostęp 2022-10-28] (ang.).
  3. Liga holenderska. Suarez "pokazał zęby" i ugryzł rywala. sport.pl. [dostęp 2010-11-23].
  4. Liverpoolfc.tv: Reds agree Suarez deal. 2011-01-28. [dostęp 2011-01-28]. (ang.).
  5. sport.tvp.pl: Urugwajski skandalista przenosi się na Anfield. [dostęp 2011-01-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-02-02)].
  6. Chris Bevan: Cardiff 2-2 Liverpool (Liverpool win 3-2 on penalties). BBC Sport, 2012-02-26. [dostęp 2012-02-26]. (ang.).
  7. a b Men’s PFA Player's Player of the Year: Luis Suarez. Professional Footballers’ Association, 2014-04-27. [dostęp 2014-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-03)]. (ang.).
  8. Acord amb el Liverpool FC per al traspàs de Luis Suárez. fcbarcelona.cat. [dostęp 2014-07-12]. (hiszp.).
  9. Wreszcie! Pierwszy gol Luisa Suareza w Barcelonie. ekstraklasa.net. [dostęp 2014-12-15]. (pol.).
  10. Trzeci triumf Barcelony, [w:] baza Transfermarkt (wiadomości) [online] [dostęp 2015-12-20].
  11. Deportivo La Coruna – FC Barcelona 0-8 w 34. kolejce Primera Division. sport.interia.pl. [dostęp 2016-04-20]. (pol.).
  12. Igor Kubiak: Błyskawiczny jubileusz Luisa Suareza. Urugwajczyk szybszy od Leo Messiego. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2017-01-14]. (pol.).
  13. Znakomity bilans Suareza w Barcelonie. pilkanozna.pl. [dostęp 2017-01-14]. (pol.).
  14. Club Atlético de Madrid - Agreement with FC Barcelona over the transfer of Luis Suárez, Club Atlético de Madrid [dostęp 2020-09-23] (ang.).
  15. Luis Suarez ma już 500 goli w karierze, weszlo.com, 22 marca 2021 [dostęp 2021-03-22] (pol.).
  16. MŚ2010: Dramat Gyana szczęściem Urugwaju. Tylko Piłka, 2010/2007/2002. [dostęp 2010-07-03].
  17. Suarez z najwyższą karą w historii mistrzostw świata – MŚ 2014, przegladsportowy.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  18. Gabriele Marcotti: #FC100: Luis Suarez is the top striker in football, Sergio Aguero No. 2. espnfc.com. [dostęp 2016-11-16]. (ang.).
  19. Luis Suarez: Liverpool striker is football writers' Player of the Year. BBC Sport, 2014-05-05. [dostęp 2014-05-05]. (ang.).
  20. Luis Suarez honours, awards & transfer info. premierleague.com. [dostęp 2014-05-03]. (ang.).
  21. Najlepsza XI 2016 roku według L'Equipe – czterech piłkarzy Realu, trzech Juventusu i dwóch z Barcelony. meczyki.pl. [dostęp 2017-01-10]. (pol.).
  22. Luis Suarez’s rise from the streets of Montevideo to Liverpool FC hero – part one. liverpoolecho.co.uk. [dostęp 2014-11-29]. (ang.).
  23. Redacción, La historia de amor que llevó al delantero de Uruguay Luis Suárez a la cima del fútbol, 20 czerwca 2018 [dostęp 2019-11-26] (ang.).
  24. La primera foto del tercer hijo de Luis Suárez, de nombre Lautaro, HOLA USA, 24 października 2018 [dostęp 2019-11-26] (ang.).
  25. Synowie Messiego, Suáreza i Piqué już grają dla Barçy › FCBarca.com, FCBarca.com [dostęp 2019-11-26] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]