Luis Váez de Torres

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Luiz Váez de Torres (ur. ok. 1565, zm. 1610), hiszpański żeglarz, pływający pod portugalską banderą. Odkrywca z przełomu XVI i XVII wieku.

Niewiele wiadomo o wczesnych latach życia Torres'a; wiadomo, iż wstąpił na służbę Hiszpanii i dotarł do Ameryki Południowej. W 1605 wypłynął z Callao w Peru jako zastępca dowódcy Pedro Fernandeza de Quirosa w wyprawie mającej na celu eksplorację południowo-zachodniego Oceanu Spokojnego. Torres był kapitanem statku "San Pedro".

W maju 1606 wyprawa natknęła się na wyspy nazwane przez Quirósa Austrialia de Espiritu Santo (obecnie Vanuatu).

Podczas żeglugi wokół wysp statek Quirósa został wypchnięty na pełne morze; w efekcie Quirós pożeglował w drogę powrotną do Meksyku. Po bezowocnych poszukiwaniach statku dowódcy wyprawy i zakładając, iż statek Quirósa zatonął, Torres kontynuował zaplanowaną wyprawę w kierunku Manili na Filipinach poprzez Moluki.

Imieniem Torresa nazwano Cieśninę Torresa oddzielającą Papuę Nową Gwineę od Australii; ludność zamieszkująca wyspy położone w tejże cieśninie nazywana jest w języku angielskim The Torres Strait Islander.