Luiza (opera)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Luiza
Louise
Plakat autorstwa Georges'a-Antoine'a Rochegrosse'a (1859-1938), zapowiadający prapremierę Luizy
Plakat autorstwa Georges'a-Antoine'a Rochegrosse'a (1859-1938), zapowiadający prapremierę Luizy
Rodzaj powieść muzyczna
Muzyka Gustave Charpentier
Libretto Gustave Charpentier
Liczba aktów 4
Język oryginału francuski
Data powstania 1888-1896
Prapremiera 2 lutego 1900 roku, Paryż, Opéra-Comique
poprzednia
następna
Julian

Luiza ((fr.) Louise) - czteroaktowa opera (powieść muzyczna) Gustave’a Charpentiera do własnego libretta kompozytora. Prapremiera utworu odbyła się 2 lutego 1900 w Opéra-Comique w Paryżu.

Osoby[edytuj | edytuj kod]

  • Luizasopran
  • Juliantenor
  • Matkamezzosopran
  • Ojciecbaryton
  • Nocny birbant – tenor
  • Irma – sopran
  • Kamila – sopran
  • Gertruda – sopran
  • Eliza – sopran
  • Gavroche – sopran
  • Blanche – sopran
  • Suzanne – mezzosopran
  • Magdalena – sopran
  • Pieśniarz – baryton
  • Rzeźbiarzbas
  • Student – tenor
  • Poeta – tenor
  • Malarz – baryton

Treść[edytuj | edytuj kod]

Miejsce i czas akcji: Paryż roku 1900.

Akt I[edytuj | edytuj kod]

Luiza zakochuje się w swoim sąsiedzie, poecie Julianie. Matka jest przeciwna jest ich związkowi, podczas gdy sprzyja mu ciężko pracujący Ojciec.

Akt II[edytuj | edytuj kod]

Paryż budzi się do życia. Julian zjawia się w szwalni, w której pracuje Luiza i namawia ją, by porzuciła rodziców i przeniosła się do niego. Ostatecznie dziewczyna przystaje na jego propozycję. W pracy staje się przedmiotem kpin ze strony innych szwaczek, zwłaszcza gdy dobiegają odgłosy śpiewanej przez Juliana serenady. Po pracy dziewczyna udaje się do domu swego ukochanego.

Akt III[edytuj | edytuj kod]

Para zamieszkuje na Montmartrze, którego królową ogłoszona zostaje Luiza. Z tej okazji odbywa się biesiada tamtejszej cyganerii. W jej trakcie przychodzi Matka z wiadomością o ciężkiej chorobie Ojca. Julian zgadza się, by Luiza na jakiś czas zamieszkała z rodzicami.

Akt IV[edytuj | edytuj kod]

Po powrocie Luizy Ojciec szybko wyzdrowiał. Ona jednak dusi się w ciasnej atmosferze, jaka panuje w domu rodziców. W końcu postanawia odejść na zawsze do Juliana. Bezsilny Ojciec wygraża bezdusznemu miastu, że zabrało mu jedyne dziecko.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Opera Gustave’a Charpentiera łączy pierwiastki naturalistyczne (odgłosy wielkiego miasta, maszyn do szycia w szwalni) z symbolistycznymi (alegoryczny charakter postaci poza parą głównych bohaterów). Kontynuację losów Juliana stanowi druga opera tego kompozytora – „Julian lub życia poety’’.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]