Luminancja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Luminancja – wielkość fotometryczna będąca miarą natężenia oświetlenia padającego w danym kierunku. Opisuje ilość światła, które przechodzi lub jest emitowane przez określoną powierzchnię i mieści się w zadanym kącie bryłowym. Jest to miara wrażenia wzrokowego, które odbiera oko ze świecącej powierzchni. Jednostką luminancji w układzie SI jest kandela na metr kwadratowy (cd/m²), dawniej znana też jako nit (nt), a w układzie CGSstilb.

Luminancja punktu powierzchni w danym kierunku – wielkość fotometryczna wyrażająca iloraz elementarnej światłości , jaką emituje elementarne otoczenie danego punktu w tym kierunku, do wielkości pozornej tego otoczenia widzianej z danego kierunku:

Definicja[edytuj]

Luminancja jest zdefiniowana jako:

gdzie:

– wartość luminancji (cd/m²),
– wielkość strumienia świetlnego (lm),
kąt pomiędzy normalną do powierzchni i określonym kierunkiem,
powierzchnia źródła (m²),
– wielkość kąta bryłowego (sr).

Linki zewnętrzne[edytuj]