Lupara (broń)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lupara

Lupara – rodzaj krótkiej, dwulufowej strzelby (obrzyna), ładowanej odtylcowo metodą tzw. łamania lufy.

Nazwa broni wywodzi się od słowa lupo (wł. wilk). Pierwotnie używano jej do obrony stad bydła przed wilkami, z czasem stała się typową bronią mafii sycylijskiej i kalabryjskiej. Średnia długość tej strzelby wynosiła ok. 50 cm.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]