Lustrum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lustrum (łac. lustrare – rozjaśniać, czyścić) – w Starożytnym Rzymie ofiara przebłagalna dla bogów w formie ofiary ze świni, owcy i wołu (suovetaurilia). Ofiara była składana po zakończeniu cenzusu przez jednego z cenzorów w imieniu całego narodu na Polu Marsowym, który modlił się o pomyślność dla państwa rzymskiego. Składano ją co pięć lat, przez co ten okres był (zwłaszcza przez poetów) nazywany lustrum. Pierwsze lustrum dokonane zostało w 566 p.n.e. przez króla Serwiusza.

Zob. też: Lustracja (starożytny rytuał)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Łuszczewska, lustrum, [w:] Ryszard Kulesza (red.), Słownik kultury antycznej, wyd. 2, Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2012, s. 306, ISBN 978-83-235-0942-4.