Mâhidevrân

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mâhidevrân Sultan
Devletlu İsmetlu Mâhidevrân Gülbahar Sultan Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri
Dane biograficzne
Dynastia Osmanowie
Data urodzenia 21 lutego 1500
Data śmierci 3 lutego 1580
Bursa, Imperium Osmańskie
Miejsce spoczynku Muradiye Külliyesi
Ojciec Książę Idar[potrzebny przypis]
Matka Nazcan Hatun[potrzebny przypis]
Dzieci Mustafa
Raziye
Grobowiec Mâhidevrân i Mustafy w Bursie
Wnętrze grobowca Mâhidevrân i Mustafy

Mâhidevrân Gülbahar, Mâhidevrân (osmańskotur. ماه دوران سلطان, ur. 21 lutego 1500, zm. 3 lutego 1580) – konkubina osmańskiego sułtana Sulejmana, matka Mustafy (następcy tronu). Pochodziła prawdopodobnie z Kaukazu.

Źródła historyczne podają, że jej prawdziwe imiona to Malhurub Baharay lub Rosne Pravane. Znana była również jako Gülbahar, Gülbehar, Gülfrem, Gülden. Jej imię z osmańskotureckiego znaczy „ta, która jest zawsze piękna”, „ta, której uroda nigdy nie przemija” lub „piękno wszech czasów”. Sulejman nazywał ją Gülbahar (gül: róża; bahar: wiosna).

Przyszłemu sułtanowi (wówczas księciu) Mâhidevrân została poślubiona najprawdopodobniej w styczniu lub lutym 1512 roku, mając lat dwanaście. Urodziła pięcioro dzieci, w tym syna Mustafę (1515) i córkę Raziye (1525)[1].

W 1521 roku do haremu sułtana Sulejmana sprowadzono rusińską niewolnicę Roksolanę (pochodzącą z terenów ówczesnej Rzeczypospolitej, a dzisiejszej Ukrainy), porwaną przez Tatarów. Roksolana stała się najpierw faworytą sułtana, a później jego prawowitą żoną. Urodziła ona pierwszego syna Mehmeda w roku 1521 (zmarł w 1543), pozbawiając tym samym Mâhidevrân statusu matki jedynego syna władcy. Nieustająca rywalizacja pomiędzy obiema sułtankami była częściowo tłumiona przez Ayşe Hafsę, matkę sułtana Sulejmana Wspaniałego. W 1533 roku Mustafa objął w zarząd prowincję Manisę i Mâhidevrân wraz z nim opuściła Topkapı.

W kulturze[edytuj]

Mâhidevrân jest ważną postacią w tureckim hicie eksportowym Wspaniałe stulecie. W rolę tę wcieliła się Nur Fettahoğlu.

Przypisy

  1. M. Çağatay Uluçay: Padişahların Kadınları ve Kızları. Türk Tarih Kurumu, 1985, s. 39.