Mąka ziemniaczana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mąka ziemniaczana

Mąka ziemniaczana (mączka ziemniaczana, skrobia ziemniaczana) – produkt zawierający w ok. 84%[1] skrobię, uzyskiwany z bulw pędowych ziemniaków.

Uwaga: czym innym są takie produkty jak mąka z płatków ziemniaczanych (otrzymywana w procesie rozdrabniania i odsiewu płatków ziemniaczanych[2]), granulat ziemniaczany i grysik ziemniaczany.

Wytwarzanie[edytuj]

Proces otrzymywania polega na rozdrobnieniu świeżych, wymytych ziemniaków, wypłukiwaniu i osadzaniu skrobi z wydajnością około 12%[3]. Uzyskany krochmal poddawany jest czyszczeniu, suszeniu i przesianiu.

Właściwości[edytuj]

Mąka ziemniaczana ma postać sypkiego, matowego proszku o barwie czysto białej, bez śladów obcych zapachów i posmaków. Proszek ten, ściśnięty w dłoni, charakterystycznie chrzęści[4]. Nie zawiera glutenu i ma właściwości spulchniające[5].

Zastosowanie[edytuj]

Niektóre zastosowania skrobi ziemniaczanej:


Przypisy

  1. a b II.6. „Zastosowanie mąki do zagęszczania potraw”. W: Krystyna Flis, Aleksandra Procner: Technologia gastronomiczna z towaroznawstwem: podręcznik dla technikum. Część 2. Wyd. XVIII. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 2009, s. 57. ​ISBN 978-83-02-02862-5​ (część 2), ​ISBN 978-83-02-03170-0​ (całość).
  2. Mąka z płatków ziemniaczanych. Jantar sp. z o.o., Słupsk. [dostęp 2 września 2015].
  3. a b c Stanisław Kohlmünzer: Farmakognozja: podręcznik dla studentów farmacji. Wyd. V unowocześnione. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003, s. 669. ISBN 8320028469.
  4. a b Michał Ziemiański: Słownik towaroznawczy artykułów żywnościowych. Warszawa: Wydawnictwo Przemysłu Lekkiego i Spożywczego, 1968, s. 267.
  5. a b Tomasz Deker. Mąka mące nierówna. „Palce lizać”. 41(45), s. 27–29, 2011-10-31. ISSN 2082-5714.