Mąka ziemniaczana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mąka ziemniaczana

Mąka ziemniaczana, mączka ziemniaczana, skrobia ziemniaczana[a] – produkt zawierający około 84%[2] skrobi, uzyskiwany z bulw pędowych ziemniaków.

Proces otrzymywania polega na rozdrobnieniu świeżych, wymytych ziemniaków, wypłukiwaniu i osadzaniu skrobi z wydajnością około 12%[3]. Uzyskany krochmal poddawany jest czyszczeniu, suszeniu i przesianiu.

Mąka ziemniaczana ma postać sypkiego, matowego proszku o barwie czysto białej, bez śladów obcych zapachów i posmaków. Proszek ten, ściśnięty w dłoni, charakterystycznie chrzęści[4]. Nie zawiera glutenu i ma właściwości spulchniające[5].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Niektóre zastosowania skrobi ziemniaczanej:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Czym innym są: mąka z płatków ziemniaczanych (otrzymywana w procesie rozdrabniania i odsiewu płatków ziemniaczanych), granulat ziemniaczany i grysik ziemniaczany[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mąka z płatków ziemniaczanych. Jantar sp. z o.o., Słupsk. [dostęp 2 września 2015].
  2. a b II.6. „Zastosowanie mąki do zagęszczania potraw”. W: Krystyna Flis, Aleksandra Procner: Technologia gastronomiczna z towaroznawstwem: podręcznik dla technikum. Część 2. Wyd. XVIII. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 2009, s. 57. ​ISBN 978-83-02-02862-5​ (część 2), ​ISBN 978-83-02-03170-0​ (całość).
  3. a b c Stanisław Kohlmünzer: Farmakognozja: podręcznik dla studentów farmacji. Wyd. V unowocześnione. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003, s. 669. ISBN 83-200-2846-9.
  4. a b Michał Ziemiański: Słownik towaroznawczy artykułów żywnościowych. Warszawa: Wydawnictwo Przemysłu Lekkiego i Spożywczego, 1968, s. 267.
  5. a b Tomasz Deker. Mąka mące nierówna. „Palce lizać”. 41(45), s. 27–29, 2011-10-31. ISSN 2082-5714.