Młotogłów wielkogłowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Młotogłów wielkogłowy
Hypsignathus monstrosus[1]
H. Allen, 1861[2]
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd nietoperze
Podrząd rudawkokształtne
Rodzina rudawkowate
Rodzaj Hypsignathus
H. Allen, 1861[2]
Gatunek młotogłów wielkogłowy
Synonimy

Rodzaju:

Gatunku:

  • Sphyrocephalus labrosus A. Murray, 1862[3]
  • Zygaenocephalus labrosusA. Murray, 1862[4]
  • Epomophorus macrocephalus Peters, 1876[5]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[6]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Młotogłów wielkogłowy[7], wielkogłów[8], pies młotogłowy[8] (Hypsignathus monstrosus) – gatunek nietoperza z rodziny rudawkowatych (Pteropodidae).

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Takson po raz pierwszy został opisany przez H. Allena w 1861 roku w czasopiśmie Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia pod nazwą Hypsignathus monstrosus[2]. Jako miejsce typowe odłowu holotypu autor wskazał Gabon[2]. H. Allen utworzył również rodzaj młotogłów[7] (Hypsignathus) którego H. monstrosus jest jedynym przedstawicielem[2].

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Hypsignathus: gr. ὑψι hupsi „wysoko, w górze”; γναθος gnathos „żuchwa”[9].
  • Sphyrocephalus (Zygaenocephalus[a] – gr. ζυγαινα zugainagłowomłot”): gr. σφυρα sphura „młot, bijak”; -κεφαλος -kephalos „-głowy”, od κεφαλη kephalē „głowa”[11].
  • monstrosus: łac. monstruosus „dziwaczny, potworny”, od monstrum „boski omen zwiastujący nieszczęście”[12].
  • labrosus: łac. labrosus „z dużymi ustami”, od labrum „warga”, od lambere „lizać”[13].
  • macrocephalus: gr. μακροκεφαλος makrokephalos „długogłowy”, od μακρος makros „długi”; -κεφαλος -kephalos „-głowy”, od κεφαλη kephalē „głowa”[14].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Osiąga masę ciała 218-450 g, długość ciała 30-32 cm. Największy nietoperz Afryki.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Młotogłów wielkogłowy występuje w środkowej Afryce[6].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Błąd drukarski na rycinie przedstawiającej Sphyrocephalus labrosus dołączonej do oryginalnego opisu[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hypsignathus monstrosus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e H. Allen. Descriptions of new Ptesopine Bats from Africa. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 13, s. 156-157, 1861 (ang.). 
  3. a b Murray 1862 ↓, s. 8.
  4. a b Murray 1862 ↓, s. ryc. 1.
  5. W. Peters. Über die von dem verstorbenen Professor Dr. Reinhold Buchbolz in Westafrika gesammelten Säugethiere. „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”. Aus dem Jahre 1876, s. 474, 1877 (niem.). 
  6. a b I. Tanshi: Hypsignathus monstrosus (ang.). The IUCN Red List of Threatened Species, 2016. [dostęp 2019-08-15].
  7. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 80. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  8. a b K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 408, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  9. Palmer 1904 ↓, s. 343.
  10. Palmer 1904 ↓, s. 805.
  11. Palmer 1904 ↓, s. 642.
  12. Jaeger 1944 ↓, s. 139.
  13. Jaeger 1944 ↓, s. 117.
  14. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2019. [dostęp 2019-08-15]. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]