Młynów (obwód rówieński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Młynów
Млинів
Ilustracja
Pałac Chodkiewiczów w Młynowie, rys. N. Orda
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Rivne Oblast.png rówieński
Rejon młynowski
Populacja 
• liczba ludności

8200
Nr kierunkowy +380 3659
Kod pocztowy 35100
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu rówieńskiego
Młynów
Młynów
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Młynów
Młynów
Ziemia50°30′50″N 25°36′24″E/50,513889 25,606667
Portal Portal Ukraina
Cerkiew Opieki Matki Bożej

Młynów (ukr. Млинів) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie i stolica rejonu w obwodzie rówieńskim. Liczy 8,2 tys. mieszkańców (szacunek na 2006).

Obecnie w skład osiedla wchodzi dawne miasteczko Murawica.

Dzieje podczas II wojny światowej[edytuj]

Do II wojny światowej większość mieszkańców Młynowa stanowili Żydzi[1]. We wrześniu 1939 roku miasteczko zostało zajęte przez Armię Czerwoną. Od 26 czerwca 1941 okupowane przez Wehrmacht. Pierwszą masową egzekucję Niemcy przeprowadzili 12 lipca 1941 zabijając po donosie ukraińskim ponad 30 Polaków i 11 Żydów jako rzekomych komunistów[1]. Według innej wersji zabitych Żydów było 18 i zginęli oni 7 lipca[2].

W miasteczku ulokowano posterunek niemieckiej żandarmerii i ukraińskiej policji. Burmistrzem został Trofimczuk a komendantem policji Dmytro Nowosad, który publicznie chwalił się swoimi zbrodniami na Żydach. Obaj należeli do OUN[1].

W maju 1942 ludność żydowską zamknięto w getcie, które zostało zlikwidowane na przełomie września-października 1942. W pierwszej egzekucji oddział SD z Równego wraz z niemiecką żandarmerią i ukraińską policją rozstrzelał 980 Żydów, w drugiej egzekucji - 520[2]. Według Władysława i Ewy Siemaszków liczba zabitych była większa (około 3000), ponieważ byli wśród nich także Żydzi z Murawicy, Ostrożca i Targowicy. Według tych autorów ofiary wywożono ciężarówkami poza miasto i rozstrzeliwano w suchym korycie Ikwy oraz na bagnach tej rzeki[1].

W marcu 1943 policjanci ukraińscy z Młynowa zdezerterowali do UPA, w związku z czym Niemcy wzmocnili swój garnizon w miasteczku. Podczas rzezi wołyńskiej do Młynowa ściągali polscy uchodźcy w liczbie około 2000 z eksterminowanych przez UPA wsi; zorganizowano konspiracyjną samoobronę. Jednak poza jednorazowym ostrzelaniem miejscowości z broni palnej do ataku UPA na Młynów nie doszło[1].

W latach 1944-1945 niemal wszyscy Polacy z Młynowa zostali ekspatriowani[1].

Zabytki[edytuj]

  • pałac - wybudowany według projektu Leopolda Szlegiela[3] w latach 1790-91 przez Ludwikę Chodkiewiczową. Uszkodzony podczas I wojny światowej oraz splądrowany w 1919 roku przez bolszewików. Ocalałe zbiory, w tym cenne archiwalia, hr. Mieczysław Chodkiewicz wywiózł do Krakowa i Lwowa. Odbudowę pałacu przerwał wybuch II wojny światowej; został on rozebrany jeszcze podczas wojny lub wkrótce po niej. Na jego miejscu w latach 60. wzniesiono budynek szkoły. Z kompleksu pałacowego do czasów współczesnych (2005 rok) zachowały się: klasycystyczna oficyna (obecnie muzeum) i dwa pawilony parkowe[4].
  • cerkiew prawosławna pw. Opieki Matki Bożej z lat 1830-40. Wybudowana w pobliżu rynku przez Aleksandra Chodkiewicza, posiada styl empirowy[4].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa 2000, ​ISBN 83-87689-34-3​, s.90-91
  2. a b Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ​ISBN 978-5-8243-1296-6​ s.607
  3. Wioletta Brzezińska-Marjanowska Klasycystyczna architektura pałacowa na Wołyniu ok. 1780-1831 r.
  4. a b Grzegorz Rąkowski, Wołyń. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część I, Rewasz, Pruszków 2005, ​ISBN 83-89188-32-5​, s. 294-296

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]